శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి కథలు (నాలుగో సంపుటం)

! ాదీ సట] గాధి 83 Try

శాస్త చిన్నకథలు

KS

కాం.
బలా
wel

శీ పౌద
UW

హెచ్చరిక

శ్రీపాదసు బమహ్మాణ్యళాక్ర్రిగారి

చిన్నకథలూ,

నవలలూ,

నాటకాలూ,

చరిత్రల,

మిగడతరకలూ,

ఖండ శ" న్యాలూ,

మెరుపు చెబ్బలూ,

వ్యాఖా్యనాలూ,

మొదలయినవి

లిఖతరూపంగా వారి అనుమకి పొందకుండా

ఛా సా౦కరీక రణం, (ప్రదర్శనం, బాడ్‌
"కాస్టింగు, (స్కీనింగు, వైరా యేవిధంగానూ
యెవరూ వుపయోగించుకో గూడదు,

కలాభివర్ధనీ పరిషత్తు
రాజను౦ డి
లో

శ్రీపాద సుబ్రవాణ్య శాలు చిన్న కథలు

నాలుగో సంపుటం

కథలు

అరికాళ్ల కింద మంటలు
“రాచవీనుగు తోడు లేకుండా వెళ్లదు ”
విమానం యెక్కబోతూనూ

ప కాశకులు
కలాభివర్ధ నీ పరిషత్తు

స్‌
రాజమ పహొందృ్భవరం

మొవటిహూర్చు ౧౯౪౦ జూక్లా ౧౦౦౧

అన్నివాక్కులూ
7. ౦థక_రవి

ముదణం
|
త్రీ సుజనరంజనీ ముదా, శాల

|
రాజముండ్రి

పధాన పోషకులు
YU
దివొన్‌ బవాద్దరు
దురిశేటి శేషగిరిరావు పంతులుగారు
బి, ఎ కి బి, ఎల్‌
కాకినాడ

మ! రా!

(ఈ

పోషకులు
గూములూరి శివరామ మ్య పంతులుగారు
బిఏ, చి ఎల్‌, మహెకోర్టు అడ్వ శేటు నెల్లూరు
వావిళ్ళ వేంకటేశ్వర శాస్త్రిగారు
ప్రొప్రయిటరు : వావిళ్ళ రామస్వామి శొ(నస్తులు

అండ్‌ నన్సు మదరాసు
చ్యోర "పూడి రావూ రెడ్డిగారు
Gs
భూస్వాములు అనపర్తి

వడిద వేంకటరావు పంతులుగారు
భూస్వాములు రామచ౦ం(దఫురం
ద్యారంపూడి వేంకట రెడ్డిగారు
భూస్యాములు అనపర్తి
"బెజవాడ రామచం దా రెడ్డిగారు, వి ఏ,
భూస్వాములు బుచ్చి రెడ్డిపాలెం
బాల పట్టాభిరామా రెడ్డిగారు

జమిందారు నెల్లూరు
వుప్పల (శీరామమూ 11 గారు
మిల్లు శ్చీనరు అనకాపల్లి

సబ్బెళ్ళ పద్దయ్యీగారు
5 కొంకుదురు
కరి చిన "వేంకట శెడిగారు
యు
రంగూ౯క

అరికాళ్ల కింద మంటలు

ర్రిదరు పోషకులు
ది

నెల్లూరునివాసులు మ, రా, (శ్రీ లేచాల
పట్టాభి రామా కెడ్డిగారన్నూ, అనకాపల్లి
నివాసులు మ, రా, (శ్రీ ఉప్పల (శ్రీరామ
మూ ర్తిగారున్నూ క లాభీవర్గ నీపరివ త్తు
పోవకులె నాకు చేయాత ఇచ్చినందుకు

వారియెడల నేను ఛాలా చాలా కృత జ్ఞుఃి

శ్రి పాద సు బృవ్మాణ్యశొ( స్రీ)

శ్రీపాద స సుబహణ్య శాస్త్రీ చిన్నకథలు
అరికాళ్ల కింద మంటలు

“దిమ్మ చెక్కలాగ అలా కూచోకపోతే కాస్త గంధం
తియ్య రాదు కే? రోజూ పురమాయించాలా?” .

“పెద్దబావ నిన్ననే వెళ్ళిరోయాడు కదా యిం
ఇవరికీ

“గంధం పూసుకోతగ్గవాళ్ళే కనబడ్డం లేదూ నీ
కీంటోనూ?””

మ పురమాయించిన క్షే చెవిలే మేం?”

“మాఅమ్మా మినాన్నా -- నోటితో చెప్పాలి? మే”

“ లేకపోతే యెలా తెలుస్తుందీ నావంటిదానికీ?”

“జంగా నీకీ మ్మాత్రం వూహ తోచనే లేదూ?
ముసలాళ్లా ముక్కాళ్లా వాళ్ళ శీమే నిశేపం లాగ
గంధం పూసుకోక్ర?ో

(1 99
909 908° 990 989°

(శ్రీపాద సు wu హ్మణ్యశా(స్ర్రీ) చిన్నకథలు

“ఈజన్మలో నీ శెలాగా ఆయోగం లేదు. ముంకు
దిన్మలో నయినా సుఖపడా లంకే యిప్పు డిలాగ ముత్త
యినునులికి గంధం తీసి యివ్వడమూ, మల్లెమొగ్గలు
దండలు గుచ్చి వెమ్యుడమూ _ అందులోనూ కన్న
వాళ్ళకి, ఇంతకం కే పుణ్యం యేమి కే?”

“మాశాె అనుభవించా, గంధం పూసుకుంటే
యెలాంటి సుఖం కలుసతుందో, వొకళ్ళ కలాంటి సుఖం
కలిగిస్తే యెంత పుణ్యం వస్తుందో తెలవడానికి? ఇంతకీ,
ఈజన్మలో యింతయింది, ముందు జన్మలో సుఖపడ
నేమో అని బెంగ. ఏదో, చేతులారా (పాణాలు తీసుకో
చేక బతకడం, కాక నోయినా ముం జన్మలో మనిషి నే
అయి పుడతా నన్న మాశేమిటీ?ి

“నిజమే. ఇలాంటి బుద్ధ లుందే వాజమ్మికి మనిషీ
జన శై రమ్మాంయే మాత్రం మెలా వస్తుందీ?”

“వచ్చేం న్రెరగదోసిందీ? ఇ్రంతకంకే పఘవు జనో,
పీట్టజనో 3 వస్తేనే నయం, యీరాతా యీకోతా.__”

“ వెనకటి జన్మలో యెవళ్ళని చూసి యేడ్చావో ?
ఎవళ్ళ సుఖం పడగొట్టావో? ఎవళ్ళకి యెడబంధాలు
కల్పించావో? లేకపోతే నీ కిపు డీరాత యెందుకు
వస్తుందీ? కనక ముందుజన్మ కోసం జ్యాగత్తే పడవే అం ఛే

అరికాళ్ల్ళకింద మ౦టలు

నీకోసమే గాని నాకోసమా యీమివీ?”

“నీకోస మని యెొవ రన్నా 'శేమిటి? అస అవరికోసం
అయితే మొతం నాకు తప్పుతుం దేమిటి? నువ్వు
[వేమ వున్నదానవు కనక నీకూతురుకోసం గంధం తియ్య
మన్నావు, తప్పని యెవ రన్నా '"శేమిటి. నాకా వూహ
కలగ లేదు గాని నేనేం తియ్య నన్నానా తియ్యనా? నువ్వు
స్పష్టంగానూ, కచ్చితంగానూ చెప్పాను కనక యివాళ
మొదలుకుని యీరోజు నయినా తియ్యక ఫో తే అడుగు,
తిని కూచోవా లంకే సాగుతుందా యేమిటి నాకు?
"రెక్కల్లో సత్తువ వుంది కదా?”

“వేసి సీముగం యీడ్స్చా, కాస్త మాట అనే
టప్పటి కంత దండకం విదేశా వే”

గా 99
96

ఉత్త లిక త్ర 0డికీ చెయ్యడానికే యేడ్చి దానవు నువ్వు
మరొకళ్ల కేం చేస్తావే?

న 990990909099 ఎ

“పెద్దబావ వుండిన వారం దినాలూ యొడుస్తూనో,
మొగం మాగ్చుకునో కాస్త గంధం తీశావే! స్నానానికి
కసిన్ని 'వేన్నీళ్లు కాబావే! ఇంతేనా నువ్వు చేసింది అత
గాడికి? వేదం అంతా చదువుకున్న (బాహా డు, అత

3

(శ్రీపాద సుబృవ్య్మాణ్య శ్రీ చిన్నకథలు
గాడికి చెయ్యడం "దేవుడి! చెయ్యడం కాదుపే.?))

“ అవివరా లన్నీ పెట్టిపుట్టినవాళ్ల కి గాని నాకు కాదు.
నాబతుక్కి దేవు డయినా వొకశు మని షయినా
వొకశు__తుదకి దెవ్యోం అయినా వొకటే, ఎవరి
కయినా చెప్పిం దల్లా---తోచింది కూడా. చేత నయి
నంతా చేశాను, నేనేమో వొళ్లు దాచుకోలేద్కు దాభూ
కోను,”

“దాచుకుందా మనుకుం ఛే సాగనిసారా యీమిమీ?”

“సాగనిస్తున్నారా 'యేమిటి? సాగనివ్వు మని నే
'నేడ్చానా యేమిటి? దొడ్లో గదీ వుంది, యింట్లో నేనూ
వున్నాను, ఇంటిల్ల పొదికీ--” (|

“వేసి నీసిగ్గు చిమడా కని పెంచే గదికీ నీకూ సాప
త్యంపే.? కనా లని _యెంత వూహ వుందే దిక్కు
మాలిన పీనుగా?”

66 »

“దరి దం పోడుకుంఛూ పుట్టావు సీకే అంత

అధ శ్రి
అదృష్టం!

“నువ్వే ముహూర్తాన కడుపున పడ్తావో అప్పుడు
చచ్చి బతికింది మాఅమ్మ. నువ్విలా చేటలో పడ్డావు,

ర

అరి కాళ్ల కింద మంటలు

మీనాన్న వుద్యోగం అలా పోయింది”

“నాకు పుస్సి కట్టాడు ఆవిల్లాడు చచ్చాడు. వం
యీోమాట కూడా అన్నాన కాదేం? ”

“వ్రాసి సీయిల్లు..అన లే చేవుని యింకా ముదల
కించడం కూడానా? నిజంగా నిన్ను పెళ్లాడి వుండకనో తే
బతి కేవ్రండును ఆ వెరికండి. పదహారేళ్ళే్కే “దరుడు
పారంి.అత నంత వుద్యోగస్టు డయిపోయి వుండునో
నీ శేం తెలుసూ? పైగా చచ్చాడు చచ్చాడని యీస
డింపు కూడానా? ”

కళ 2)

cs 32

“నువ్వు కాలు పెట్టావు; వొక్క. కొ డుకు...-అత ల్లీ
కడుపు కాలిపోయింది” .

ct ఫ్ర
శకి

“నిజంగా చచ్చే సుఖపడ్డా డా అబ్బాయి, అతను
బతికే వుంఛే నువ్వు కాపరం చేస్తువా? కాపరమే చేస్తే
అన్నం వెడుదువా? అన్నం వెడితే నిద పోనిస్తువా? ”

“నిద్రపోని స్తే అన్నిదలో, పీక పిసికి చం పెయ్యక
ఫోదునా? *

(శ్రీపొద సుబ ద్రివ్మాణ్యశా త్రీ నీ చిన్నకథలు

“ఆ, అ! ఏమని వేలావూ? ఎంత పొగళెక్కి-
పోయావూ? ”

ct 9

“నువ్వంతపనీ చేసీ దానవు మాతం అవుదువు,
విన్నావా? నువ్వెంత కేనా సాహసురాలవు”

కథ వి
ఠి ఠి 89.

“చేసుకున్న వాణ్ణి, చచ్చి స్వగ్గాన్నున్న మొగుణ్ణి.”

“నన్ను చేసుకున్నాడు గదా, మరి, ఆపిలాడికి స్వర్గం
వస్తుందా? ”'

“నిజమే, అదీ నిజమేనే. ఎంత జాణ వయినావ్రూో
కొంప చెడపుట్టి. మనోవర్తి కయినా గతి లేకుండా.”

“మనోవర్తా? నా శెందుకూ మనోవ రీ? నాకు డబ్బం
దుకూా? చాకిరీ చెయ్యడంకోసం పుట్టాను, ఎవళ్ళు
చేయించుకున్నా చేస్తాను. చేయించుకున్న వాళ్ళు గంజి
నీళ్ళు పొయ్యక పో ఆరా? చేయించుకోడాని కయినా
పొయ్యకపోతారా?

“కనక చెయ్యి, పుచ్చినట్టు చెయ్యి”

“పుచ్చినళేం, చచ్చినట్టు చేస్తాను, _చేస్తూనూ
వున్నాను కనపడ్డం లేదూ? ”

“కనపడశేం, నిశేపం లా కనపడుతోంది. నాశేం

సు

అరి శాళ్ళకింద మంటలు

కనపడకా? మోనాయనమ్ముకి లాగ నాకూ కళ్ళు పోవా
లనుకుంటున్నావు కాబోలు, నొక నాటికి పోవు. నన్నన్న
వాళ్ళ కళ్లు పోతాయి. దించుకుపోతాయి.... 4. ...నా
చేతుల్లో పుట్టి నాచేతుల్లో పెరిగి నన్నెదిరిస్తావా? నన్నెది
[8సావా అంఛ! నన్నెడిరిం చి నువ్వు బతగ్గలవుషే? ”

“నాకు బకకా లని వుంపేనా నీతో పంతు వేసు
కోడానికీ? కనక ఆవుపాయం మాతం కాస్త తొరగా
కూడు, చాలా పుణ్యం వస్తుంది నీకు”

“ఏమన్నావూ? ఏం వేలుతున్నావూ? నేనేం మందులు
"పెడతానా మాకులు పెడ తానే? ఎంతలేని మాట లంఛు
న్నావే చలితేలు లాగ కుంకపీనుగా! ”

“ఎంత వ్రైళ్ళు కఠుచుకు తిరుగుతున్నా వే వింజారీ! *”

క. 6 ర ఈతి థళి ల 6 అల ఫట

శ చగ్గువు గాని, చద్దునుగాని నేను కాస్త
న్మిదపోయి లేచాటప్పటికి, అవిగో ఆకంకులు బాగు
చెమ్యకపో మహన్మూయి వండిం చేస్తానో లేదో చూసు
కుంనువ్ర గాని”

(0 1 ౨9

(శ్రీపాద సు బ్రహ్మాణ్యశా (స్రీ) చిన్నకథలు

౨

_ “వమే చెల్లీ, వొక్క పని చెబుతాము వేసిపెట్టవూ?”

“అడగడం మెందు కే?”

“అయితే చేసా సను”

“చెయ్యకపోవడం యెలా వస్తుందీ? చేస్తా నని చెప్పే
చేస్తున్నానా చేసే వన్నీసీ?”

ఏ. ..,ఈగుడ్డ రైక కుట్టివెట్టాలి. అం తే”

“అలాగే, ,..4.44 ల

“దీపాలు పెట్టాటప్పటికి....._ తెలిసిందా?”

“ఇవాళా? నావల్లకాదు సుమా! శేపు సాయం
(తానికి

“ద్రివాళేం చేస్తా వమ్మా!”

“పెద్దక్క తన కూతురికి జుబ్బా కుట్ట మని భోజనం
కాగానే యిచ్చింది గుడ్డ, ఈపని తెములగానే ముందది

చెయ్యాలి”

“పోనీలే... ౪”
at .అచేమే అలా వు ళాక్కుంటావూ?”
Cit రను లేన

ఖం

“నేను కుట్ట ననలేను, ఆవెని నీయిష్టం”

లా

ఆరి కాళ్ల్‌కింద మంటలు

“కుట్ర నని నోటితో అనాలా యేమిటి? పైగా
నీయిష్టం "కాని నాయిష్టమా యేమిటి! నాయిష్ట్రమే
అయితే నువ్వు వాయిదా వెయ్యగలవా యేమిటి?”

“ముందు పుచ్చుకున్న పని వెనక్కి పెడితే అదే
మంటుందో యే ముునా ఆలోచించావా?”

“కాగుతుందా యేమిటి?”

62 6969 6 6 క 96 99999౨

“దాని కూతురికి లగ్గం మించిపోతుందా యేమిటి?”

66 క్ర

“అసలు పెద్దదంకే నీ కభిమాను, అది నే నెరగ
ననుకున్నావా? స్పష్టంగా అలా చెప్పెయ్యక యీముసు
గులో గుద్దులాట లెం శకూ?౫

“దుడుగూ దుడుగూ మాట లనెయ్యడ మేనా
కాస్తేనా నాసంగతి చూడ్డం వుందా?”

“ నీస్తంగ్యవి శేనుమ్మా! వండాలా వార్చాలా?”

“అదే నయం, మడి కట్టుకుకే చాలా పనులు తప్పి
పోతాయి"

“ఇప్పు డయితే నూతం, యీకనిన్ని కంకలూ
'బాగుచెయ్యడ మేనా?”

“నిన్ని శు యివీ?”

న్‌ా

(శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శ్యా్త్రి చిన్నకథలు

సిన్ని కాళ నాలుగు కుంచా.ఎ, అంతేనా?”

“ఇప్పు జెన్నీ గంట లయిం వో యెనుగృమువా?”

“శెండే కామా? మూడు కొట్టా ఎప్పటి కిదయిపో
తుంది. తరవాత

“ఒక గంటలోనా?”

“రానీ నాలుగింటికి. ఏం) తరవాత యేం చేస్తా
వమ్మా”'

“గంధం యెవరు తీసాయా?”

“అదెవరిశే? బావ నిన్ననే వెళ్ళిపోయాడు కాదూ?”

“అము క నోన్న నో

“అమ్మ తియ్యుముదా?”

“అమ్మ కాదు అమ్మమ్మ”

“అదేమికు?”

“అదేమి పే అంకే¥ి”

“ము మ్మ చెప్పడానికి”

“తప్పేం? (వైమగల త్ర ల్లులు, ముగ్గుల కూకుళ్ళకోసం
పురమాయించుకుంటారు, చెప్పకుండానే యెందూు
తీశావ్ర కాదని---”

“రాబాస్తు ,.. 4... +. సోనీ, అరగంటలో అడగయిఫో

నుంది. తరవాతా?

౧౦

అరిశాళ్లకింద మంటలు

“అరగంట కా?”

“వాక్క గంటకే అను. అప్పుకు?”

“అప్పటికి మరో కొత్త పని తగలకసో తే అక, కూతురి
జుబ్బా ॥

“...... ఎంత చెప్పినా చినరి కదే మాట. కాస్తేనా
సరసం తెలిసేనా? ఇవాళో శేపో వస్తారు మాబావ,
నెల్లాళ్ల కిందట వచ్చినప్పుడు తెచ్చి యిచ్చా రిడి, మళ్లి
వచ్వాటప్పటి కనా

“ఇన్నా చెప్పావు కావేం మరీ?”

“బ్రప్పుడు జరి వచ్చింది. కాకపోయినా గంట
పని, ఎన్నాళ్లు చెప్పా లేమిటి యీమాతం మహాభాగ్యా
నికి నువ్వు గట్టిగా తలుచుకుం'కే అరగంటకే అయి
పోతుంది. ........ కుట్టివెట్ట వే. ఏమే చెల్లీ?”

“కుడతా నన్నాను కాదూ?”

“ముంను కుట్లాలి , త ఎత

షస పరర నాకొక్క_కే. అయితే పెద్దక్క!
కోపం రాకుండా చూసావా మరి”

౯... ..-నీయిప్టం వచ్చినట్లు తగులడు. నేనే పని
చెప్పీనా షన నున, పెద్ద దంశు చచ్చిపో" తౌవ్ర. అదీ
నువ్వూ కట్టకట్టుకుని గోదావరిలో దిగండి. కాస్త రైక

౧౧

శ్రీపౌద సుబృహ్మణ్యశా స్రీ చిన్నకథలు
భాగ్యానికినేను కుట్టుకోలే ననుకున్నావు కాబోలు
పాపం. నువ్వీిమ్మాతం సాయం చెయ్యకసోతావా అని
అశపడ్డందుకు._పోనీ, రేపు సాయం తానికి తప్పకుండా
కుకుసావా?”
ఉలి

మాతో

“ఫీలయితే శేపు పొద్దున్నే కుళ్లైయ్యి. కొత్త చీర
కట్టుకుని పాపసోదెమ్మల త్తగారి యింటికి 'వెడదా మను
కుంటున్నాను. దానిమోది కిదెంతో బాగుంటుంది. కదుశే
ఇలీ?”

లు

ళ్‌ చెల్లాయికి తల అంటకమూూ, తము డికి తల దువ్వ
డమూ”

“అ వెంత పే పే?”

“వురి దూడల సాల”

“బాగు చేస్తా వనుకో?”

“పాలు.”

“కితికేస్తావు. దాలిమోద పడేస్తావు. చలకూడా
అయిందనిపిం చేస్తావు. నొన్న పంచె వుతికి ఆశేసావు,
ఇం లేనా? ఇంకేమిటమా rly

“అవన్నీ నీకెందుకు, నేను చూస్తాను కాదూ?”

“మూసా నేమిటి చేస్తా నను”

౧౨

అరికాళ్ల కింద మంటలు

“అంశ చేసినట్టూ అనకపోతే మౌానేసినట్టూనా?”
“సరే యేం నంగనాచివే మామ్మాా?”

ct 9)

“ఎంత కటికితనమే మాతల్లీ?”

కళ 39

“ఎంత బలిమాలినా గిజా అనే _ అయితే శేపు
సాయం తానికి తప్పకుండా కుడ తావా?”

“కుడ తాను”

“మరిచిపోకు సుమా. అసలు, మధ్యాహ్నం ఫోజి
నాలు కాగానే నీదగ్గిరే పడుకుంటానులే నేను. దికూ
మాలిన యెండలు ముదిరి శళోవడంవల్ల తిండి తినగానే
కనీంత సేపు నిద్రపోతే గాని___మళ్ళీ నేను లేచాటప్పటికి
కుళ్తుస్తావు కాముశే? ౫

కళళ »

espe ”66t శ

“మీబావ యెంతో మెచ్చుకుంటారు నిన్ను. మాకు
వుదోళ్టగం అయాక నువ్వు వచ్చి మాదగిర వుందువు
గాని, ఏం వుంటావా? ”

(ఫ్‌ 39
020 64806909 6 దిథి9 9 4960

స్‌ మాట్టాడ వేమే? క
“మాట డం యెందకూ? ఎవరి దగ్గిరా వుండకపోతే
ల ౧

౧౩

(శ్రీ పాద సుబహ్మణ్యశా(క్రీ) చిన్నకథలు
రోజు లెలా వెడతాయీ నా బతుక్కీ? ”

“ఎంతమూ టన్నావే దిక్కుమాలినదానా! నీకంత
నీరసంగా వుందా నే నంకేనూ! నువ్వు రాకపోతే నేను
చేసుకోలే ననుకున్నావా? అసలు, వంటలక్క-నే వెళ్లుసు
కుంటాము మేము. ఒకళ్ళ అవసరమే మాకు లేదు *”

లి

ర్‌ 3

“తోడబుట్టినదానవు కదా= లేనిదానవుకదా అని
"రేపు కుట్టకపో శే అమ్మమ్మతో చెబుతా నే మనుకున్నా
వాను? *”

(6 99
OR) ఈ జ్ఞ

“వోస్‌! మాట్టాడిడే కళ్ళమ్మట నీళ్ళు. ఎవరికీ భయం
లేకు”

శం ఫ్ర

అతత. * ౯ 96060 6908 ఉఅతతిళి ళల

3
i జుబ్బా యెంత వరకూ... ఇంకెంకుశే గంధం?
“పూసుకోడానికి””
. “ను---ఎవరూ?”)
“అమ్మా, నౌ”

6 “క 99
మళ్ళీ యప్పళ్లుం చే!

౧౪

ఆరికాళ్ల కింద మం౦బబు

“ఎప్పణ్లుంచో యుందాకానో నాకు తెలవా తెలవకు,

'తెలవా hy నీకు కావలిన్తే అమ్మమ్మని”

“ఆవిడ పురమాయిం చిందా€”

“అనను”

DT సరే అదంతా నా శకెంగుకు గాసీ_
సగ మేనా కుట్టావా జుబ్బా?”

“క్ష లిరిపు లయినాయి”

“సెబాన్‌! పదకొండు న్నర కనగా యిస్తే యిప్పటికి
క తిరింపులా అయినాయి”

“అవయినా అయినంచుకు---””

“సంతోషీంచ మంటావా? నాపనంటే నీకంత వేళా
కోళముూూ వెక్కిరింతగానూ వుందా?”

కళ ఫి
°° 99

“ఎందు కమ్మా అలా చూస్తావూ? ఈశా స్టశే
యింత రోవం వచేదానన్రు మరి సగంనగమే చేసి
యెందుకు మానేశావూ?”

“అయ్యా, నాబతుక్కి రోషం కూడానూ, ఎవ శ్లేపని
చెబికే అది పుచ్చుకోవాలి గాని లేకపో తే.”

“ఇంకా యెవశిన శేమేం పనులు చెప్పారూ?”

“నువ్వూ అలా వెళ్ళావు, నాలుగు కుంచాల కందుల

ot

(శ్రీపాద సు బ్రృహ్మణ్యశా శ్ర చిన్నకథలు

క్‌ క్రి
తట్టా వచ్చి నా నెర్తిక్కింది

“అయి లే?”

“అయి తేనా? ,....... చచ్చి వోరి అది దిచేసు
కుని యిదిగో సానదగ్గిర కూచున్నాను

6బదయా కా)”

(6
౨69 +68 @

“నాలుగు తిప్పులు తిప్పు తావు గిన్ని గిరున ఇండి
పోతుంది. తరవాత యేం చేస్తా వమ్మా?”

స ఇప్పటికి నీకూతురి జుబ్బా మ్మాత్ర మే
కనపడుతోంది. మరో పనేదీ తగలకసోతే అదే చేస్తాను”

“తప్పకుండా చేసిపెట్టు. ఇచెంకసేపులే?! తరవాత
యెవరికీ తెలవకుండా జుబ్బా పుచ్చుకుని డాబామిాద
కూచో, యించక్క-టి గోదావరి గాలి వస్తుం దక్క-డికి”

“గాలికోసం డాబామిదిశే వెళ్ళనక్క-ర్లేదు. నే చెక్క
దుంకు అకా జే కావలసీనంతానూ”

రిక నీయిష్ట-. ఊరికే నీసుఖంకోసం చెప్పాను గాని
నాకు కావలసింది జుబ్బా కుకుయసీడ మే. అయి లేనూ?

A)

చిన్నక్క యేమిటీ యిచ్చి వెళ్ళిందిటా?”

“దానికి ౩ క కుట వెిటాలీటి”

Q_ రి అ
“తనకి చేతకా దటనా?”

౧౬

అరికాళ్లేకింద మంటలు

ce »
అశ

“దొరగారు దయచేస్తా రటనా?”

6... ©. 994 99 9

“నే నిచ్చినప్పుడే యివ్వాలి కామోసునేం?”

6 39
ees. es

“99 బధ 69౮99 9 8

“అయితే, దానిక్కూడా చింపు లయినాయి. కదూ?”

66 22

“వులిక్కిపడి చూడనక్క-శ్లేదు. అబ్బో! నీగుణం నాకు
తెలవ దనుకున్నావేం? అదంకే నీకు దిక్కుమాలిన
అభిమానం. అంచేతే నేను ముందిచ్చిన పని మానేసి అది
'మొదలుపెట్టావు”

“దూనీ చూడని మాటలు”

“మాడనే అక్కేదు. లక్షమాట్లు చూశాను కూడా
నూ. దాని మొగుడు ఇంగ్లీషు చదువుతున్నా డని
ఇంకా నాలుగేళ్ళకి గాని వి. య్యే కాడుట, అదయినా
యీమధ్య "ఫేలయిపోకుండా న్రంకేట. మోబావ చెప్పారు
చాలామాబట్లు, AR య్యే. అయితే గాని__అయినా యీ
రోజుల్లో లాభం లేదుట”

“చప్పేదయినా వినిపించుకోడం__”

“లంకా చెప్పడం యెందుకూ, యీమా్ర మూ

౧జి

(శ్రీపాద ను బ్రహ్మాణ్యశా(మ్రీ) చిన్న కథలు
తెలవ దనుకున్నావా? నువ్వెప్పుడూ దానికోసం దొర్లి
పోతాను. నాకంకు నీ కచేమో వ్రైరగ బెట్టను”

ప 469 SEE

“చంటిపిశ్రే యెక్కు.వో తాడిచెట్టు లాగ కాపరం
చేసేదే యెక్కువో కనిపెట్ట లేకపోయావు”

ష్‌ 909 664 896 666 స

“తండి తెచ్చిన గుడ్డ, పింతల్లీవి నువ్వు కుట్టి పెడతా
వని చూడవే చూడవే నీశేసి మెంత ఆశగా
చూస్టోందోనూ!”

“దిక్కుమాలిన పిన్ని చచ్చిపోయిన విన్ని నాశేసి
చూస్తే యేం వుంది తల్లీ?......మామ్మే మాతలే!
నామీద వాల్తాన్సు మాఅమ్మ దగ్గిర నే నెంతటిదాన్ని
కన్నా? జబ్బా కుట్టిపెడతా నమ్మా! ర్యాత్రి తిందేనా
మానేసి కుట్టి పెడ తాను, వం సరా?”

“చేరదీసినవాళ్ళని పట్టుకుని పాకులాడతారు పిల్లలు,
నీకు తెలిసింది కాదు గాని నావిల్ల నీపిళ్లే అనుకుంశు
యెంత బాగుంటుందీ? ఇలా అయిపోయినవాళ్ళు లోకం
లో అక్కల వీలల్ని పెంచుతూ యెంతమంది సుఖపడ్డం
లేదూ? ౫

ce 5

ఆరి శాళ్లకీంద మంటలు

“చిన్నక్కలాగ మాయమాటలు చెప్పడం నాకు చేత
కాదు. నువ్వంశే నేనెంత అభిమానపడి చస్తానో__ మెం
దుకూ చెప్పుకోడం? నువ్వు నాతో మాయింటికి నచ్చే
శావంకే నిమిషంలో లేవగొక్రైయ్యనూ ఆడబడుచుసీ?
నాయింటి వె తనంకూడా నీ కిచ్చెయ్యనూ? ”

te తి
98 .o

కుంటూ వుంకే నీకొక్క పని చెబుతానా చేను? ”

కళ ”
On

“ఇించక్క- మాధవస్వామి గుడి మాయింటి కెంతో
దగ్గిర రోజూ వెళ్ళి పురాణంఅంతకంకు నీకు మరేం
కావాలీ? గుప్పె డన్ననూ, వాలెకు బట్టానీకు లోటు
చేస్తానానేను? తాళాలు నీచేతికే యిచ్చేస్తారు మీబావ,
నెల్లాళ్ళు తిరిగారంకు దోసెడేసి రూపాయలు. నోములూ,
[(వతాలూ, కాళీరా మేళ్ళరాలూపో! సీ కద్దేమిటీ
నాయింటోనూ? ”

(4 3)
99

“చిన్నక్కళతో 'వెడదా మని వుబలాటపడుతున్నా
'వేమో, అది నిన్ను తీసుకువెళ్లదు. వ్రైంకెత్తు వీనుగు అది
నీకు అన్నం కూడా సెడుతుందా ? కాకపోయినా

౧౯

(శ్రీపొద ను బృవ్మాణ్యశాన్ర్రీ) చిన్నకథలు
పెట్టడానికి దాని కేం వుందీ? పాన్‌ పీస్‌ మంటూ
యింగ్లీపే. గాని భామేదీ? శెండెకరాలేనా? అబేనా
మెరక, మాది పదెకరాల చెరున్రుకింది పల్లం, ఇంతకీ దాని
మొగుడు..అలాంటిచోట నువ్వుండగూడదు”

కళ 33
“నువ్వేనా వూహ తెలిసినదానవు గాని చంటిపిల్లవు
శాన, బాగా ఆలోచించుకో”

“ఈమాటలు చిన్నక్కతో అన్నావుసుమో! వోరి
కజ్జాగోరు వీనుగు_నన్నేం చెయ్యగలదు గాసీ___అయినా
'చమొంకుకూ?”

“నే నొక్కమాటు వాళ్ల సుందరమ్మగారి యింటికి
వెళీ వస్తాను, యిదయిపోగానే జుబ్బా కుస్తేస్తావు కాదూ”

(6 33
|!

“మాట్టాడవేమే? ”
కళ వెళ్ళిరా”
“మనం మళ్ళీ వచ్చాటప్పటికి పిన్ని నీకు జుబ్బా కుక్చే

౨౦

ఆరి'కాళ్లకింద మంటలు

స్తుంది. వెంటనే సీకు తొడిగస్తా నది. ఇవాళ రాలి
దాని పక్కలో పడుకుందువు గాని నువ్వు. ఇంచక్క**.

6998990 ఏం తలీ... 6909 4
య

ట్ర
“నుప్విక్క డున్నావూ? మహాచాగా దొరికాన్ర లే”
“గంధపుగిన్ని పడిపోతుంది, దూరం దూరం”
“డిపో దం పోని చూఠలో నేయయువలి
కడు)
“నేను సాయంపట్టనా?”
“అక్కే దయేపోయింది. ఈవాయి స్రైెక్కటీ తీసే
గ్మిరున నిండిపోతుంది గిన్ని”
“అయితే వెక్కమాటు లేవే, ఏమే అక్కా?”
“ఎందుకూ? *
“పనుం దే”
“ఏమిటమ్మా ఆపనీ? **
“ఇంచ__క్టటి పని మాంఛి పని, చేసిపెట్టవ్లూ””
“ ఏమిటో చెప్పు”
ఆ చేస్తా నను”

శి(౧

(శ్రీజాద సుబ ద్రివ్బాణ్యశొ(స్రీ వ్ర చీన్నకథలు
“ముందు చెప్ప మన్నాను కాదూ?”
“౪ వబి'లే చేస్తావా?
“నేను చెయ్యగల దయితే చేస్తాను”

“పో టి ...నోరూరిపోతోంచే మా
తలి"

“ఏమయినా కొనుక్కున్నా వా

ce డబ్బే వ్‌”

“అమ్మ నడగలేకపోయావా?”

“అడిగాను, ఇస్తానంది. ఇవ్వబోయిండి కూడాను.
ఇంతలో అమ్మమ్మముండ పడి

“శ్రప్పుతప్పు, ఏమిటా తిట్లు?”

“మరిమరి ఇబ్బీ వాళ్ళని. చెడగొట్టడ మేం? ఆ
డబ్బుంకే మాబువ్యాలాట యెంత బాగుండునూ?”

“ఎవ రెవ రాడుకుంటున్నారూ?”

క వాళ్ళ సుబ్బులూ, వాళ్ళ బచ్చమ్మా, వాళ్ళ
రాజం, వాళ్ళ గవిరిముండా---'”

“శ, ఛీ! ఏమి టలా అయిపోతున్నావు చివరికి”

“మరి వెట్టి చేతులతో రావడమేం?”

“ శక్కి-నవా శ్ళేమి తెచ్చారూ?”

“సుబ్బులు, డబ్బు కారపు సెనగపప్పు తెచ్చింది,

3౨

అరికాళ్ల కింద మంటలు

బుచ్చెమ్మ, డబ్బు వేరుసెనక్కాయలు తెచ్చింది. రాజం
స్తా. కొబ్బరిపెచ్చు తెచ్చింది”
“జ్జ పూ
“నన్ను డబ్బు బెల్లంముక్క- తెమ న్నారు”
“కొనడం యెందుకూ, అమ్మ నడుగు యిస్తుంది”
“నువ్వియ్యి”
“చేనివ్వకూడ దమ్మా!”
“మాశొనవా? ... *..ఇవ్వవుకు అక్కా?”
“చెప్పిన మాట విను. ముందు దూరంగా వెళ్ళు”
“అయితే, యేడుస్తా నే మనుకున్నావో”

st 39

*్రేకపో తే తిక్తుస్తాను”
“నువ్వేం చేసినా చేనివ్వనుు ఇవ్వకూడదు ”
“వంటింటో యెవరూ లే శే?అంకావాకట్లోవున్నా రే,

నాకు గొళ్ళెం అందింది కాదు, నేనే ఫీసుకుందు నే?

66 29

“ల్పవ్వువ్‌ ? ప

“బ్పవ్వ్య 93

“ముచ్చెం మూడుమాట్లూ..ఇవ్యవ్‌ 7 ఇవ్వనవ్‌ 3
ఇ్ర__వ్యావ్‌ 2 జ

౨౩

(శ్రీపాద సు బ్రవ్మాణ్యశొ( స్రీ) చిన్నకథలు

ళళ 4

“జంఫొక్క మా టకుగుతాను, ఇస్తావా యివ్వవా?”

66 శ్రి
666069

“సరే మాట్లాడకు, ఇలా వుందా నీపనీ,.....
లు
కళ అయ్యో! అయ్యా! గంధపుగిన్ని పట్టుకు
పోతావ్రుకే? అమ్మమ్మతో చెప్పనా?”

“చెప్పుకో ... చెప్పుకో. . . చెబుతావేం? ,......నః€ంి
న రామా! రామా! గిన్నెడు గంధమూ నేల

పాలు చేసేసిందోయ్‌ తండ్రీ! ఇప్పటికే నాశెక్కలు పడి.
పోయాయోయ్‌ నాయనా! ఒక్క చుక్కయినా పనికి
రాదోయ్‌ బాబూ! వ్రాయి దేవుడా.”

“అలా యేడు, అలా కూలబడు, ఏం, నన్నేడిపిస్తే
వూరుకుంటా ననుకున్నావేం?. .. ...””

ct 3)
శ

ఆతి 9 9 999 తతికీ + ౪ ఆ త 5 ౭

xX
“వం చేస్తున్నావు రుక్కూ?”
“ఇప్పుడే గంధం యిం టోపెస్టేసి వచ్చి కూచున్నాను
పెద్దక్క కూతురు జుబ్బా కుడదా మని”
“దాని కిప్పు జేం తొందరా?”

విడ

అరీ కాళ్ళ కింద మంటలు

“వళ్ల పని వాళ్లకి తొందరే. ఇంకా పూ ర్తి వెచ్యు
లేదా అని క్షణం కిందకే సాగతీసుకు 'వెళ్ళిం దది”

“కేగాచేసే సేవాళ్ళు దొరికితే సరి.త నేం చేస్తుందిట

“అడగలేదు”

“అడగనే వన్గు. అది యిటో పడేసి చక్కారా”

“ ఎందుకూ?”

“చెబుతా ముందు పడేసీరా”

“పడేస్తాను చెప్పు”

“కందులు వేయించాటప్పటికి అమ శ్రమ్మకి వెళ్ళు
హూనం అయిపోయింది”

ఆజ”

“నన్ను మీనాన్న తలంట మంటున్నారు. నేనే కాని
పనికీరాదుటి”

“ఉహూ”

“అమ్మమ్మ తన మబ్టుకి కాస్త వుష్పుపీండో మినప
రొట్టో చేసుకుంటుందిటి”

ళ్‌ తి
త ©? € ee

“నువ్వు వంట చెయ్యాలి”

(1 ౫»

6 9 90 96 9090 666

“ఏం, అలా తెల్ల సోతావేం?”

Wy!

(శ్రీపాద నుబ్రహ్మణ్యశా(స్ర్రి) చిన్నకథలు

(6 33
969 ఏ 09 466 9 6 9 ఇతి 8

“ఇవాళశే, శేపు నేనే మడి కట్టుకుంటాను లే”

“కందులు చాగుచేశాటప్పటిక్కీ రంకుమూట్లు గంధం
తీశా టప్పటికీ నాకు రెక్కలు పడిపోయాయే అమ్మా”

“రెండు మొట్లూ, మూ మాట్టూనూ, ఏం, అంత
శెచ్చగొట్టడమేం దాన్నీ?”

ల

39
8:6 880 909 ఛిశి9 9 6 $99

“ఇంతకీ పొయిదగ్గిర కూచోడమే కాదూ, రుబ్బాలా
పోటు వెయ్యాలా?”

కథ 9
* 6 6 6 9 9 e906 అథి థి * * $ 9669

“అరిటికాయ పప్పులో వేసి వంగవరుగూ మునక్కా
డలూ పనసపెచ్చూ బెండకాయా వేని పులుసు చెయ్యి”

“పెద్దక్క నేనా చిన్నక్కనేనా చెయ్య మనరాదు శే?”

“వా ళ్ళెంనుకు చేసా రమా a మనకీ? ఇక్కడ మనం.
పని చెబితే అక్కడ వాళ్ళ మొగుళ్ళ కేం కోపం
వస్తుందో? అత్తగా శ్రే చెప్పుతారో?”

66 33
86 ఠి ఠి

“వాళ్ళంతటివాళ్ళు వాళ్ళూ, మనంత టివాళ్ళం మన
మూనూ. మనకి పిక వుంకే పెట్టాల్సి లేకపోతే
పం పెయ్యాలి గాని పని చెప్పగూడను

ఇ

అరికాళ్ల కింద మంటలు

6 9

“అప్పుడే ఆరయిపోయింది, లే, కూచోకు, మొనాొన్న
సెందరాడే వంట కావా లంటున్నారు, ఆగుడ్డ అవతల
పడేసి రావేం?”

చద్దన్నాల్లోకి వుండాలి, మామిడికాయల _ పచ్చడి
మ్మతం--- తెలిసిందా! అమ్మమ శ్ర నడుగు ఎన్ని కాయలు
చెయ్యాలో చెబుతుంది”

వధ ల 6 6 656 49 ౨ 9 90 లిక 900990 6 69866

“అన్నట్టు వొక్క చెక్కవేడేనా లేకు కింద. చీకటి
పడకుండా తొరగా చిట్టటక యెకి.- నాలుగు పూటలికి
సరిపడేవి తీసి చూరులో పెట్టాలి. మరిచిపోకు”

“అమ న్నా కొయ్యరొట్టి చేసుకుంటా సంకు కొబ్బరి
కాయ కొట్టి ముక్కలు తరిగి ఇయ్యి. పచ్చట్లోకూడా--
వినపడిందా? ”

“నేనా లేవాలి, కూచుంకేుకాదు... 4. 4.
Cun రామయ్యతం డీ, నాబతు కిలా
39

వెళ్ళిపోవలసిం చేనా మహ్మోప్రభూ! 4. 44.

౨¢

శ్రీ పౌద సు బ్ర హ్మణ్యశా,స్రే చిన్నకథలు
డ్‌

“ఏయ్‌, ఎవరు వంటింటో? ”

“నేనురా తమ్ముడూ! ”

“నిమిషంలో అన్నం సెళ్టెయ్యాలి నాకు”

66 9

“మాట్లాడచేం ? సినీమాకి చేశ అయిపోతోంది
తొరగా వడ్డిం చెయ్యూలి”

“అంత తొంద రయితే”

“తొంద రన్న తొందర కాదు, కంచం వెట్టుకోనా,
అకు వేస్తావా”

“ఇంత సేపటిదాకా యేం చేస్తున్నావురా?”

“డబ్బులు చూసుకోవాలా మరీ?”

“ఇప్పుడా డబ్బులు చూసుకోవడం”

“తెల్లవారింది మొదలు అడుగుతున్నాను. మూడు
గంటలికి వ్రైెప్పుకుంది అమ్ము కాని వె_ధవ అమ్మమ్మ.”

“ఆ, అ”

“నానినీమా డబ్బు లడ్డుకొడితే వూరుకుంటానేం?'

కళళ ల్సి

“అలా నుంచుంటా వేం వడ్డంచక?ో

౨౮

అరికాళ్ల కీంద మంటలు

+ “ఎసట్టో బియ్యం పొయ్య లేదురా మరీ"

“ఇప్పటిదాకా యేం చేస్తున్నావూ? వెధవది రెండో
ఆటకి వెడితే రేపు చదువు పాడయిఫోతుంది, ఇప్పు జడేనా
బియ్యం పోసెయ్య వేం?”

“ఎసరు కాగం బే?”

“నీచ్వైఘంలా గే వుంది వంట. మ శెలాగా యేడ
వడం?”

“పాడి అన్నం వుంది తింటావా?”

“అఘారించిన ట్టుంది నీమాట. ఫోనీ అదే
పెళ్టుయ్యి””

“చిన్నక్క నేనా పెద్దక్క నేనా పెట్టమను”

“వాళ్లు రారుట. వాళ్లకి తీరుపడి లేనుుటో

“ఏం చేస్తున్నారూ?”

“చిన్నక్క మల్లెమొగ్గల దండ గుచ్చుకుంటోంది.
పెద్దక్క యెదటింటీ శ్యామలాం గారితో గవ్వ లాడు
కుంటోంది, నువ్వే పెట్టాలి”

“నేను ముట్టుకోగూడదురా”
“అయితే తగులడు వెధవ ఆచారమూ నువ్వూను”

ce పి

“లేకపోతే పదిన్నర ఇ దాకా మేలుకుని వుండు మళ్ళీ
వచ్చి తింటాను”

పొద సుబృవ్మాణ్య శాస్త్రీ చీన్నకథలు

“స్నానం యెలాగా చేస్తుంది కనక అమ్మమ ౨ పడుతుం
బేమో వెళ్ళి అడిగి రా"

థళ నాకక్కట్రేదు”

ళళ వం?”

“ఆవిడ కళ్లు పడీ'తే అన్నం జీర 0౦ కాను”

క్‌ 90990 8498 998 899 * క

“పనస పెచ్చుముక్క-లూ, మునక్కాడ ముక్కలూ
నాకు చాలా అశ్లేపెట్టాలి సుమా, తేకపోతే చిత
కొ-ళ్లుస్తా చేమనుకున్నావో?”

౭

“ఇవాళ నువ్వు మడికట్టుకున్నా వేమమా శో 1

“అమ్మ కట్ట కటుకోమంది నాన్నారూి”

“పెద్దక్క. తం చేస్తోందీ? ”

“దీ మోానండీ”

“చిన్న కో? 9

“ఏ మోనండీ”

“మో అమ్మ మో శ

“చివరి కదీ మోట, అందరికళ్ళూ తిరిగితిరిగి నామీద
పడతాయి. పని దగ్గిరికి వచ్చాటప్పటి కొక (బ్భొన నన్ను

3౦

ఆరికాళ్లకింద మంటలు

మరిచిసోకు. నే నలాంటి పుణ్యం చేసుకున్నాను
కామోసు. అయి తేకూ, యేమోయ్‌? నాలుగు కుంచాల
కందులు వేయించి, నడుం లాక్కుపోయి, ముద్దయిపోయ్యి,
వోమూల కూల బడ్డాను కదా నేనింకా వండీ వడ్డించగల
నుషోయ్‌? *

“ఆసంగతి నా శేం తెలుసునండీ? *

“బేశాదుు యింటి సంగతులే యేమి తెలవడం
లేదు నీకు. భోజనం చేస్తావు వూళ్ళో తిరిగి తిరిగ మళ్ళీ
వంట అయాటప్పటి కింటికి చేగుకుంఛావు. 'లేకఫో తే
ముసుగు తన్నిచెయ్య లేక నేను చచ్చిపోతున్నాను
బాబూ

“మా అమా యి యేం చేసోందీ? రే

“అది వూరికే కూచుంథఛోం దనా నీవూహ?ో

క్‌ త 68 ఖ్‌

“వంటలోకి రాదు కాని పెపనంతా యెవరు చేస్తు
న్నారో నీ శేీముయినా తెలుసూ?”

కళ 33
69౭9

“అయినా నాశ క్రి సన్నగిల్లిపోయింది. నాఠెక్క-లు
మూల పడ్డాయి. మునపటిలాగ నే నిక చెయ్య లేను, దీనికి
నువ్వేమయినా వుపాయం చూడాలి”

తగ

(శ్రీపొద సుబ్రహ్ముణ్యకాక్ర్రి చిన్నకథలు

“శేపు డాక్టరు |బహ్మోనందంగారికి కభురు చేస్తాను.”

“శాస్రం చెప్పిన తరవాయిగా వ్రంది నీమాట,
కాటికి కాళ్ళు చాచిక్కూచున్నదానికి నాకు వైద్యా
"లేమిఫోయ్‌ యిష్పుడూ?

“పసినూట చేను డెరుగను మిరు సుఖంగా తిని
కూ-చోడాని కయినా శ కి వుండాలా?”

“పని చెయ్యడం కష్టంగా వుంది కాని నాశేం తెగులా
రోగమా? పైపని కేమో బాధ లేదు. వంట దగ్గిరే
వస్తోంది”

“మో అమ్మాయి వంకే చెయ్యరాదూ వైపని
రుక్కమ్మ కప్పగించీ?”

“చెప్పాను కానూ? వైపనులు తెముల్చుకోడం
మాతం మాటలా? కాకపోయినా, తలచెడ్డ వా ళ్ళిద్ద
నింటో వుండగా పునిక్త్రీపకుచు మడి కట్టుకోడం యేమి
ఫోయ్‌?”

“పెగా పదిహేను రోజులనుంచి మాఅమ్మకి అన్న
హితవు లేదు కూడానూ”

నెక

అరి కాళ్లకింద వముంటలు

“అయితే అప్పుడప్పుడు వండిస్తూ వుండండి రుక్కమ్మ
చేత, రోజూ మాత్రం వద్దు” +

“అయితే నామాట”

“లంకు?

“నీకింత తెలవకుండా వుందేమిహపోయ్‌? అది చేసిన
వంట నన్ను తిరకముంభావా యేమిపోయ్‌? అయ్యో, నా
(గహభారమా??”

“నేన్స పొయిదగ్రిర పి చేవ్చళ్ళాడడం యెలాగా తప్ప
నప్పుడిక అది కూడా మడి కట్టుకున్న అందం యేమి
ఫోయ్‌?”

“దానివల్ల నాకు నరిగింది మాతం యేమిపోయ్‌?”

“అయితే, నన్నేం చెయ్య మంటారూ?”

“నానోటితో చెప్పించుకోవా లని వుందా?”

రథ 99

“నిజంగా సీకు ఆలోచనే తోచ లే దంఛావా! ”

కర్ట్‌ చ లేదు”

“అయ్యో”

శ్రైజాద సు బ్రహ్మణ్యకొ స్రీ) చిన్నకథలు
ఉ్పచ్చే చదివాన్ర కదా.”
“వారు చెబితే యేం? ”
“అయితే విను చెబుతాను. దాని బతు కంతా
'తెల్లాలేసోయింది. ఇంశేమున్నా లేనశ్లు”
ఉక్షనక్ర?””
“ఎప్పుడో న్రెకప్వు డెలాగా తప్పకు. రోజులు గడ
వడమే కాని లాభం యేమోలేదు ”
సుల ఏమిటి చివరికి?”
“తల అంటుకోనా దున్వుకోన్నా జడ వేసుకోనా
మ దానికా దిక్కువూాలిన జుట్టు? స్‌
...అదే మమా శ పులుసు కింద పోనే నస్తున్నా వూ?”
“ గరిటి వేడిగా వ్రండడంవల్ల చెయ్యి
వోణుకుతోంది నాన్నా

“బందా కా రామదీశీ తులుగారి న నడగ్గా యొల్తుండి
దశమినాడు మంచి దన్నారు. కోటిలింగాలికి చెడితే
నక్క నిమిషం పనీ

00,2 69 లితి ఇ 9 ॥ 96 థి క త ఉం 9 96కి 9 ఆ

అన్సన కాస్త దూరం అలోచిస్తే కాని ఏలు లేదు,
మొగుడు చచ్చిన పడుచువిల్లలికి మంచిరోజులు కావివి,
మొన్ననే ఏేశలింగం తోటలో శైైక వెధవపెళ్లి అయిం
దిట, ఇంకా నలుగురు వెధవకొడుకులకోసం వెతుకు

తశ

ఆరికాళ్ళీ కింద మంటలు

తున్నారుట ముండల్ని తోటలోవాళ్లు, ఒక ముహూర్తం
లేకుండా; వొక సమయాసమయాలు చూడకుండా,
యేకణంలోదోొరికి తే ఆక్షణంలో చేసేస్తునా రుట పెళిళు,
తరవాత యే మనుకున్నా యిక కలసి శాదు సుమా”

“పదిహే డేళ్ల యినా యింకా నిండ లేదుకదా

“అయితే? ఎన్నేళ్లు నిండితే యేమిటీ? కాకపోయినా
పదిహేడేళు నిండలేదు కనకనే పొడు బుదు లేమి పుట

య డు లు
కుండా జాగ త పడాలి 'వెనకాలవాళు
అణా ౧౧

“మీఅమ్మ చేరు కదా అని గారా చూపిద్దా మను
కుంటున్నా వేమో, యిది కొరివితో తల గోళ్కేవడం
కాని మరోటి కాదు”

“మాఅమా గాయి 'యేమంటుందీ?”

“దానిమా ుందుకూ నీకూ”

“అయినా...”

“ఎంత అవసరం వచ్చినా తల్లివీనుగు నోటితో చెప్ప

శ (ap)

గలదు పోయ్‌”

“నేను మాత్రం?”

“మొగరాజన్న నీకేం? కాకపోయినా, యెవరికీ బాధ
లేకుండా నేనున్నాను కాదూ మూజోకంటివాడికి తెలవ

3%

(శ్రీ షౌద సుబ వ్మణ్యకొ(స్రీ చిన్నకథలు
కుండా తెల్లవాగా టప్పటికి చేయిం చెయ్యడానికీ?” శీ
౪,.....అబేమమ్మా నీళ్ళలా వలకబోశావూ?”

“4... నేరిజిడ్లు మూలాన చేతిలో చెంబు జారిపో
యింది నాన్నారూ””

“మూశావా?,..విన్నావా? ఇదీ వరస, ఒక్కపని
చేతకాదు. చేసినంత మట్టు కయినా వొబ్బిడీ నిదానమూ
లేదు. తేరగా తిని కూచున్న శ్లే వుంటుందా వండీ వడ్డిం
చడం అం పేను?

i మాట్టాడ వేమోయ్‌?”

“ఏమన మంటా రండీ?”

“నమన మంభానా? ,,....నువ్యూూరుకుంకే నేనూరు
కుంఛా ననుకున్నావా?”

6 3)
లి () Uy 4

“శేఫ్రు లే 'దెల్లుండి దశమి బుధవారం తప్పదు,
నీకిదే ఇప్పడం”

చం.

“వినపడింది హోయ్‌?”

“వెన్టల్లో పోరు పుట్టుకు వస్తూవుంశే వినపడకపో
నడం యేమిటండీ?”

వట

ఆరి కాళ్ళకింద మంటలు

J
రుక్క-మ్మ తన పక్కమిోదికి వవ్వ్చాటప్పటికి ఖరాగా పదకొం
డయింది.

అప్పటి కప్పుడే_యింటిల్ల వొదీ - బహిరంగంగా పడు
కుని వున్నవా రంతా గాఢనిదలో వున్నారు.

ముసలమ్మ; వసారాలో 'బౌవ్రరుపిల్లులతో కాట్లాడు
తోంది.

అక్కడికి తానెలా వచ్చిందీ రుక్కమ్మ యెరగదు,

వచ్చాక మాత్రం అంత యింటో._అంతమంది వున్న
యింటో తానొక్కతె మట్టుకే మేలుకుని వుండడం
మూసీ ఆమె తన అసహాయతను పూర్మిగా (గహించేసు
కుంది.

దాంతో, దీపం బంతిపువ్వు లాగే వెలుగుతోంది;
కాసి అమెకి యిల్లం తౌ అంధకారబంధురంగా కనపడు
తోంది.

ఆమెకి అస లేమి తోచడమే లేదు, తోచినా బోధ
కావడం లేదు. అయినా అది నిలవడం లేదు, నిలిస్తే మళ్ళీ
అంత ట్లో అంతా అడివీ ముళ్ళూ అయిపోతోంది.

కాగా తన వెంటకితనం భరించుకోలేక ఆమె గట్టిగా
కళ్లు మూ+సుకుంది.

3౭

(శ్రీపాద సు బ్రువ్మాణ్యశా స్రీ) చిన్నకథలు

కాని, దానివల్ల స్థితి మరీ విషమించింది.

రైకగుడ్ల చేతపట్టుకుని కొరకొర చూస్తూ చిన్నక్క
వొక వేపున్నా జుబ్బాగుడ్ల పట్టుకుని పళ్లు పటప ట్రాడిస్తూ
పెద్దక్క వొకవేపునా, కతి నూరుతూ మంగలి వెంట
రాగా సగం పళ్ళూడిపోయిన 'దెయ్యపునోరు తెరుచుకుని
స్వయంగా కత్తెర చేతో పుచ్చుకుని అమ్మమ్మ నెక
-వేపునా, రెక్కలు పడిపోయే టట్టు తాను తీసిన గంధం
అంతా సెంటు కలిపి పూసుకుని బుగ్గాబుగ్గా ఆనించుకుని
తల్లీ తండీ నక వేపునా

రుక్క_మ్మకి వొళ్ళు రణకంపరం యెతి పోయింది.

ఇక పడుకుని వుండలేక వెంటనే ఆమె గభీ మని లేచి
కూచుంది.

కూచోనూ లేక వుబ్బెత్తుగా లేచి నుంచుంది.

నుంచోడం తడువుగా వూచలాగ వాకట్లోకి వచ్చేసింది.

వచ్చిన వెంటనే తలుపులు తెరుచుకుని వీధిలో పడింది.

వెంటనే చెర తప్పిన ట్రనిపించిం దామెకి,

ఆమె కాళ్ళలో విద్యు బ్వేగం పుట్టింది. కళ్ళల్లో దివా
జ్యోతి "వెలిగింది.

ఒక్క-నిమిషంలో, ఒక్క_మాటు, ఇన్నీన్‌ వేట వీధులు,
పటం తిప్పేసిన ట్రయిపోయాయి. నిదానించగా ఆమె.

3౮

అరి కాళ్ళకింద మంటలు

నాళంవారి స్మతం వెనకవేపున నిలిచి వుంది, ఎదటఎ
వరదారావుహోొటలు ముందర ఆమె కెవరో మనుష్యులు
కనపడ్డారు

“చఛోబోయ్‌” అనుకుంటూ ఆమె నిలువునా కొయ్యయి
పోయింది.

ఒక గోడవార జట్కాకింన పడుకుని చుట్ట కాల్చు
కుంటూ వున్న జట్కావా డిదంతా చూశాను,

“ బండి కావాలా?”

నే »

“మేఘాలమోద మెగిరిపోశేనే డబ్బివ్వండి”

శ్రి

6 లి 999136 669 966 666

“అగ్థర్మా తి. తేళ్లో ఛి పాములో_రూపాయలా, అర్థలా
పావలా డబ్బు లివ్వండి”
["ష్టరెన్ని అడిగినా జవాబు రాక పోవడంవల్ల జట్కా-వాడికి
అనుమానం స్థిరపడి లేచివచ్చి పరకాయించి చూస్తూ
“యెక్కడికి స రమ్మాయిగారూ?” అని మెల్లీగా
అడిగాడు,

“ఏవేట నీదీ?” అని ఆమె అంతకంళే మెల్లి గాలడిగింది.

“దానవాయి గుంట” అని చెవిలో వూదినట్లు చెప్పేడు

వాగు,

వగా

శ్రీపాద స్కి హృణ్యశా(ప్ర్ర చిన్నకథలు

“ఏం పుచ్చుకుంటావూ?” అన్నట్లు వెదవులు కదిపీం
దామె.

“పంతులుగారి | శోటకా? అని అక్షిగాడు వాడు,

ఉప్పొంగిపోయి “అవు” నన్నట్టు తల వూపిం దామె,

“నిమిపూలమిద తోలుకుపోతాను బండెక్కం డమ్గా
యిగారూ” అని అంటూ వాడు బండిశేసీ బయలు
చేరాడు. అయి తే “నాదగ్గిర చెక్క రాగిదమ్మిడీ అయినా
చేదు” అంటూ ఆమె చరచరా శెండడుగులు వేసింది.

“పంతులుగారి తోట కయితే నాకేమో యివ్వనక్క
శ్చేదు త్ర ర్తి” అని చెబుతూ గురం పూన్ని, వాడు, జట్కా-
తీసుకువచ్చాడు. వెంటనే మాట్టాడసండా బండిలో
యెగిరిపడి, శరీరం కుంచించుకుం దా మె,

కొరడా ఫెడేలుమంది.

వేగం అంకుకునీ దాకా గురంతో కూడా పరిగెత్తి
తరవాత వాడుకూడా బండీమోదికి వురికాడు,

“నాకూ తెలుసునం డమా శ్రయిగారూ కష్టసుఖాలు.
నా కొక్క-ల్తే కూతురండి. అది యీజేరిన నెలశే_ఇ పెద్దల్ని
చెయ్యకుండా నే_పదిరోజుల కిందకే దాని 'మొగుడు చచ్చి
_ పోయా డండి. దాన్ని చూసినా తలుపుకి వచ్చినా నా
కడుపు మడుగయిపోతోండం డమ్మాయిగారూ! ......

రోం

అరి కాళ్లకింద మంటలు

నాపనేయిలా వుంకే యిక మా యింటిదాని మాట
చప్పడాని శ్రీం వుందండి? అది గం జినీళ్ళు కూడా మానేసి
లంకణాల మనిపీలాగ మంచం పనశ్లేసిందండి. వీల్లని
వూరుకో మనడానికి నోరురాకా, ఇంటిదాన్ని కనిపెట్టు
కుని వుండడానికి ఏలు లేకా బండితోలడం మానేసి
నెల్లాళ్ళు ఇంటో వుండిపోదా మంచే గడిచే దారి లేకా
చేననుభవించే యాతన దేవు డయినా గురి ,౦చుకో లేదండి.
+, పంతులుగారి తోటలో మొన్న రాతి రెంకు వెళ్ళి
శృయి నాయండి నిన్న మూడో దయిందండి. నాలుగోది
కూడా అయిపోయీబే కాని సగం దారిలో నాబండే
అటకాయించి తండ్రీ అన్నలూ ఆ అమ్మాయిగారిని వెనక్కి-
లాకు-పోయారండి. నాకు గుంజె లాగిపోయాయండి,
ఎంత కోరికతో వచ్చారో, యెన్నాళ్ళనుంచి ఆశపడు
తున్నారో, యిప్పు డేం బాధ పడిసోతున్నారో, యిక
ముందు ఆవిడ గతి యేమయిసోతుందో = న్నాపాణాలు
మహాకొట్టుకుంటున్నాయం డమ్మాయిగారూ! మరోవీల్ల
కోసం వెతుకుతున్నా రండి తోటలోవారు. మహో బాగుం
టారండి రాచకొమారుడిలాగ ఆ అబ్బాయిగారు. నెల్య
అరవై రూపాయల జీత మంటండి. రెండో పెళ్లేగాని
పాతికేళ్ళేనా వుండవండి పాపం. తండ్రిగారు యగ్గెం పట్టి

ళం

(శ్రీపాద సుబ్రహ్మాణ్య కాని చిన్నకథలు
నోరుటండి. అక్కడికి వెళ్ళగానే ఆయనికీ మాకూ వెళ్ళయి
పోతుందండి. మాసు పుణ్యం వేసుకున్నారు, భయపడకం
డమ్మాయిగారూ! ఇక మోకు సుఖమే కాని కష్టం 'లేదం
డమ్మాయిగారూ! పదిరోజులు పోయాక _ కొంచెం పా
బడిపోయాక మావిల్లక్కూడా.”

జట్కా మేఘాలమోద యొగిరిపోయింది.
మళుపుకూడా తిరిగేసింది,

౧౯౫౫ జూన్‌
( ప్ర బుద్ధాం శ్ర నుంచి_సవరణలతో)

రో

కలుపుమొక్కలు

౧౯$౫ వ సంవత్సరం ప్మపియల్‌
"నెల “ద్రబుద్ధాంగధ్ధి' నంచికలో
మొట్టమొదట (ప్రకటించినప్పుడు
దీనిపేరు “తెనుగురక్తం చప్పబడి
పోతూవుంది”” కాని ఇప్పుడిలాగ
(గంథరూపంగా (పకటించ డానికి
సవరణలు చెయ్యడంలో పర్యవ
సానం మారిపోయింది. ఇప్పుడు
దీ+ పేరు * కలుఫు మొక్కలు”

శ్రీ పాద స్యుబహణ్యశాస్త్రీ చిన్న కథలు
కలుపు మొకం- లు

“చి_త్తం చి_త్తం. ఒక్క కలంఫోటుతో తమ రొక
(బాహ్మణకుటుం బానికి యావజ్జీవమూ అన్నం పెట్టించ
గలరు”

“అన్నం పెట్టినా సున్నం పెట్టినా జిల్హాబోర్డు _పెసి
డెంటుగాని, నావల్ల యేమవ్రతుందీ?”

“వేరు మట్టుకి వారిదే, అంకే మనవి చేసుకుం
టాను, ఒక సత్రం వుందంకే దాన్ని (ప్రతిష్టించిన దాత
వేరూ కనిపెట్టుకుని వుండి అక్కడ సద్దుబాట్లు చేసే
గుమాస్తా వేరూనూ, అయితే, ఆదాత ఆజ్ఞని శిరసావహిం
చడమే ఆగుమాస్తా విధి కాదా మహాపభూ?”

“నేను దాతను కానే? (పెసిడెంటు అంకే గుమాస్తా
కూడా కాదే?”

“తమ రలా సెల వివ్పిస్తే నేనేం మనవి చేసుకోగలనూ?
సబ్‌ కలెక్టరుధొరవారి శిఫారసు తో చేసి యే సిడెంటు
బతగ్గలడూ?”

రగ

(శ్రీపాద సుబ్రవ్మాణ్యకా,స్రే చిన్నకథలు

“నిజమే కాని అది పూర్వకాలం మాట. ఇప్పు
డలాంటి పద్ధతు లేవీ సాగవు. వెనకటి రోజుల్లో యే
మున్ఫద్దీపీ దరో జిల్లాబోర్డు _వెసిడెంటు అయేవాడు, అధి
కార్ల దగ్గిర యెంత భయభక్తులతో మసులుకోవాలో
వాళ్ళకి బాగా తెలినివుం డేది, ఇప్పటివాళ్ళు-చాలామంది
మాటసుమా _ స్కూల్‌ ఫై నల్‌ కూడా కానక్క-.-ర్రేదు.
ఓట్యుఇప్పుడంతా వూటుతో వుంది మహిమ. ఆవెని
గుజరాతీ కోమట్లకి మంగళపద మైన పచ్చ పెట్టి, 1 బ్ర
చెప్పడాని కేం వుందీ? పెద్దసంతకమా చిన్న సంతకమా
అని డఫేదారు సడ్తిగిగాని”

“తమరే వ్రుషకమించారు కనక విన్నవించుకుంటాను*
మన [పెనసిడెంటుగారు-_చిత్తగించారూ? తక్కిన అవ
గుణాలు అలా వుండగానున్ను _ ర్యాతీపగలూ కూడా
శివలమూ 'వేశ్యావాటిక లి!

“సాటి (్రాహ్మకణ్ణి పట్టుకుని అలా అంటా వేమి
టయ్యా?” a

“సాటివామి' కనకనే మాకీ తిప్పలు (్రోహ్మడు కన
కనే మాఘుస్నానాలూ దొమ్మిరిగుడిసెలూనూ. అలా.
కాక. యీరెడ్డిగారో, యేనాయుడుగారో, యేచౌదరిగారో

"అ యి తే”

రోష

కలుఫు మొక్కలు

“వా! (బ్రాహ్మణ యు కి అంతా కురివిం చేస్తున్నా వే?”

కలందుభో కడుపు మాడిన దుఃఖమే గాని యుశ్తేం
వుంది మహా పభూ?”

“అయి తే, సంగతంతా తెలిసే్టంది కదా యే నా
యకురాలినో పట్టుకో రాదుటయ్యా?”

“తమవల్ల కాకపో తేగదా?”

“అయినా సులభంగా పని జరిగే మార్గా లున్నప్పు
డీ అవస్థ లన్నీ యొందుకూ?””

“బశగంచాన్నో, కుఖటటనో అశయించడంకంళే అవస్థ
యేం వుందీ? శాక : ఇంటిల్లపాదిమో వక నెలదినాలు
పస్తుండి అయినా”

“అలా దారికిరావయ్యా! జిల్లాబోర్డు (చెసిడెంటు
కయితే సప్లయిలు మహాబాగా చేస్తారు నీవంటివాళ్లు”

“చిత్తం చితృం,, నాది పొరపాశే. “రిక్తవాస్తేన నో
వేయా” తని కారిక కూడా వుంది. చితృగించారూక కనక
"రేపీ పాటికి”

“ఏదో మాటవరస కంకే యిలా మొదలుపెట్టా
వేమిటయ్యోయ్‌? కాస్స శిఫారసు భాగ్యానికి నేను లంచం
పుచ్చుకుంటాను టయ్యా?”

“లంచవమూ? ఎంతమాటా? ధర రాజో వరటి తమ

ర౭

(శ్రీపాద న్ముబవ్మాణ్యశా (స్రీ) చిన్నకథ లు

సన్నిధిలో అలాంటి మాట అనడాని శెన్నివేల గుండె
లుండాలీ? పోనీ అంశ, తమవంటివారికి లంచ మివ్వడానికి
నాకు తాహతు మాతం యెక;-డిదీ?. .... .ఇంతకీ : మా
కందరికీ ఆధారం చూవించబోతున్నందుకు తమ కొక్క
మణుగునెయ్యి. వపులుసులో కయినా పనికివస్తుంది వ్రైక
బుకైతు “బెల్లం. వరొట్టి ముక్కలోకయినా వాకుకోడాని
కొక డబ్బా లేనెపానకం __”

“బ్పప్క్‌ యింకా యిలాంటి నాకు సప్లయి చేసా
నంటావా యేమిటి? దిట్టమైనవాడ వే నే?”

“త్రము ర్మాగహించ రని ధెర్యం కలగ బట్టి...”

“వరి బాహ్మడన్ర నీమీద ఆగవహాం యేమిటి గానీ_
రెండు రోజుల్లో మాపెద్దమ్మాయీ అల్లుడూ. పీల్లలూ
వస్తున్నారు నేనే కొంటాను గాని”

“వద్దు మహాప్రభూ, వద్దు, తెల్లవారాటప్పటికి నేను
దాఖలుచేసుకుంటాను, నేనూ ఆడపిల్లలు గలవాణ్ణి. ఆడ
వీల్లలికి పుట్టింటి ఆశ యెంత వుంబుందో తల్లిదండ్రులు
వాళ్ళ నెలా సంతోష వెట్టాలో నాకూ కొంచెం తెలుసు,
వెగా నాకొడుక్సి. తమ రన్నం వెట్టించా టప్పుడు నేను,
తమ అమ్మాయిగారికి కాస్త వుపమ్మొ కాస్త కాఫీ”

“అన్ర్రనన్రను బెల్లం మాట కేం గాని_ వెధవ బెల్లం

రం

కలువు మొక్కలు

మూ యింటో యీగలు కూడా దానిమోన వాలను
గాని_నువ్వు కాఫీ అంశే జ్ఞాపకం వచ్చింది, నీదగ్గిర యీ
మధ్యనే యీనిన ఆవుందిట కాదూ?”

“ఉంది మహారాజా, వుంది. నాకు జ్ఞాపకం నచ్చింద
కాదు. లంకెందుకూ? నె్ఫవారా టప్పటికి స్వయంగా
తోలుకు వసాను నేను”

“గేదానం చేసుకున్న ట్రనుకుంటావు కామోసు నేం?”

“రామరామా! దానం పళ్లేదాకా తమ శేం?”

కళ (యౌహ్మల కిస్తే యేవేకు పెట్టినా దానమే అవుతుంది;
గాని మాకిచ్చింది_విన్నావ్లూ? సప్తయి ,..9నాము ...నజ
రానా... నేమాను”

“చిత మండి”

“అసలు, మాకు, వెకళ్ళ కివ్వడానిశే గాని, మేము
పుచ్చుకోడాని కధికారం "లేకుడా చేశారు కాదూ మో
(బావా గలు”

“అనకూడదు కానండి... పూర్వ పు వాళ్ళు ముక్కు-మూ
సుక్కూచోడం తప్ప మరేమో యెరగరండి”

“సుక్కు. మూసుకూా,-చోలేను మొ (బ్రాహ్మలు,
ముక్కు-దాళ్లు పోసి జాతి నంతనూ నిర్వీర్యం చేప్పే శారు”)

ఈ ఉం శు

లా

(శ్రీపాద సుబ్రవ్నాణ్యశా్యక్ర్రి చిన్నకథలు

“అంశునా? మనివీసీ మనిమీనీ విడతీసి, దూరంచేసి,
అసూవువెంచి,_అదంతా పెద్దగొడవ, దాని కేం గాని_
లె వారి తే ద్వారపూడి సంతి జవాన్లని పుపుదా మను
కుంటున్నాను మానెయ్యనుంటావా?”

“ఇంకెందుకూ మహో పభూ?' :

“నిజమే కదా?”

“ఇంకా_సంచేహం... గాయ తీసాశ్షీ ”

“మాకులేని జంధ్యా లంకు మాశేం నమ్మకం గాని.
మాఅవమ్మాయిగా రిక్కడ వున్నంత కాలమే_.కాదంశే
వ్రెంటిపూట పడేదాకానూ, తరవాత మో ఆను మా
కక్కర్రేదు సుమా”

“డొ శాస్రం చెప్పిన తేరవాయిగా_ వ్రెట్టిపోయాక
కూడా గుదిబండ లాగ_తరవాత నేను వచ్చి తోలుకు
పోతాను కాదూ అన్నదాతా”

“సరే అయి'తేను. నువ్వు మాకు అన్రని త్రోలిపెడి తే
యీకారణంవల్ల కూడా అది గోదానంలో చేరకు సుమా”

“అసలు, తమకి సందేహం.”

“సంజేహాని శేమూ లేదు గానీ-అసలు సందేహం
అంకే యేమిటి గానీ_యింళేటి కూడా వుంది గుర్తిం
చావో లేదో?”

ఫోం

కలుఫు మొక్కలు

“ఏమిటండి?”

“అప్పటికీ అది దానమే అంకే, మళ్ళీ నువ్వు తోలుకు
పోవడం దత్తాపహారం అయిపోతుంది. నీకు ఆపాపం చుట్ట
బెట్టుకోకుండా వుండడాని క్కూడా అది దానంలో చేర్చ
డానికి వల్ల కాదు, "తెలిసిం దా?”

“అనండి”

Rte వెళ్ళండి శ్రేపు పొద్దున్న కనపడతారు కాదూ
అవధానులుగారూ ౪”

“ వొద్దున్నదాకానా, కాకులు కూ శాటప్పుడు వచ్చి
తమర్ని లేపనూ?”

“అదీ తెలివంకు. ఏమంకు? వెలుగు వచ్చాక అయి తే
దిక్కుమాలిన |పజలు..”

“పోనీ వాక పని చేసే?

“ ఏమిటదీ?”

66 ర్యాతి పన్నెం డయాటప్పటికి_.”

* భేష్ష! బాలా బాగుంది. మేము సినీమాకి వ్ళీ
వచ్చాటప్పటికి తోలుకువస్తా వన్నమాట”

కలిత 0’

ఎాతీ

“అలా చెయ్యి, నేసి ర్మాశే (చైసీడెంటుకి ఘాటయిన

వుత్తరం రాసి వుంచుతాను, పట్టుకు వెడుదువుగాని”

సం

(శ్రీ వాద సుట ద్రీహ్మణ్యశా (స్రీ మ) చిన్నకథలు

“ఆలాగే మహా పభూ!”
“మరి వెళ్ళు” )
“అన్నదాతా సుఖీ భవ... ... ప్‌

5)
“మణుగు నెయ్య?”
“మరి తప్పదు”
“ఒప్పుకునే వచ్చారా యేమిటి?”
“శేకపోతే బావనా?”
cc ఇన్నాళ్ళనుంచి "కాపరం చేస్తున్నాను, బ్రంతవుందిని
కన్నాను గాని పండుగురోజున అయినా మిల్లిగరికొడు
కంకు యెరగం_ో
“ కన్రదో్యోగాలు లేనప్పుడు అనిర్భాగ్యుడు మ్మాతం
యెరుగునా? వాడి రోజిజో
“దింకేమో లేదుకదా?”
“ఆ_నృ_కూ_.డా...”
“ఏమిటీ?”
“ఇంటో కూచుని అలా రంకెవెయ్యడం "కాదు (పద్ద
మన అవని కూడా తోలివెట్టాలి
“కాంప ముంచారు”

NC)

కలుపు మొక్క_లు

“ఎలాగో సమాధానం చెప్పుకోవాలి. లేకపో తే
వుద్యోగం అంకే మాటలతో వుందా?”

Wh 32

హద్పింత క్రీ అబ్బాయి కది అత వా రిచ్చిందే కాదూ?

“మోకే మయినా మంచీ చెడ్డా తెలవాలా అక్క.
శేదా?”
౧౧

“చ్చెలవక్ర యేం తక్కువయిందీ యిప్పుడూ?”

ఉవునవమరాలీకి పాలకోసం కదా వియ్యాల వారు దాన్ని
తోలి పెట్టారు?”

“దాని తండికి వుద్యోగం కోసం మనం తోలి పెట్టాలి”

“లుగుకూ గడివెటరూ?”

ఉట

“లుగురూ ప్రై గ డైక్కువా, ఆయన పెళ్లే అన్నం
యెక్కు-నా?”

grees నాకేం? కోడలి యిష్టమూ, అబ్బాయి
మనస్సూ, ఆపైని మా అవసరమూనూ. మో యిష్టం
వచ్చినట్టు చేసుకోండి

“అబ్బాయే తోలుకు వడ తాడు నాయిస్ట్రం యేమిటి
మధ్యన?”

“దంటిపీల నోటి దగిరి పాలు పడగనొటి_పిల లున్నారా

౧౧ ౧ (A) ౧౧

ఆకలకటరుకి?

%3

(శ్రీ పౌద సుబ్ర హ్మణ్యశొ( స్త్రీ చిన్నకథలు

“రెండురోజుల్లో "పెద్దగూతుర్యూ అల్లుడూ, మన
మలూ వస్తున్నారు వాళ్ళకి కాఫీ...”

“కూతుళ్ళ తండేనా? నోరెలా వచ్చిందో?”

“అధికారం..అధికారం_అది గలవాళ్ళ నోటి కిక
అడ్డేమిటి?”

“ చంటిపీల్ల_మూడు మాసాలగపడ్డు-దాని వుసురు
తగలదూ ఆయము డికీ?”

“మాట్లాడవచ్చు, గప్‌చిప్‌! నిప్పున్న కర్ర తగులడక
మానదు. ఇప్పుడు దీపాలు పెట్టాటప్పటికి “మాధవ
కవళం” అంటూ వచ్చేవా ళ్ళంతా పూర్వజన్మలో యెవ
రో యెరుగుదువా? ఈబాప తే. ఇక వూరుకో, పింఛను
పుచ్చుకున్నాక యిక వీళ్ళమొగం చూసేవా శెవరు?”

“ఆనక ఆయన గతి యేమిటో కాని యిప్పుడు పిల్ల
కడుపు మాడుతుంది. ఇక డబ్బాపాలు పొయ్యాలి”

“ఒక్క నెల-ఒక్క- నెల వోపిక పట్టు. ఆపూచీ అంతా
అబ్బోయిచే కాని_అయినా కష్టసుఖాలు నున్వుకూడా
కోడలికి బాగా బోధించు. నెల తిరిగేటప్పటికి యాభై
రూపాయలు గళ్లున చేతిలో పడతాయి. మొదటినెల
జీతంపెట్టి మాంచి కామభేనువుని కొనేస్తాను. అప్పు
డింటిల్ల పాది! చిరుగే. రెండో నెల జీతం పెట్టి వొక్క

ర

కలుపు మొక్కలు

బనారసుచీర_.చమూశావూ? కోడలు పా_చ్చని మనివ్‌.
కనక వూడారంగుది, జరీపున్వులది కొని కట్ట బట్టా మం కే
దాని మొగం యింతవుతుంది. మూడోనెల జీతంతో
బుల్లెమ్మకి బాలతొడుగు. దాంతో దాని కడుపు కొట్టిన .
దోషం పోతుంది. తరవాత సంసారం పూటుగా_.”

“అఘోరించినశ్షు వుంది మోకల్పన. చాల్లెండి. నేర్చు
కుసోయా రక వూరుకోండి. ఇదో గొప్పగా చెప్పుకో
కండి నలుగురూ తాటాకులు కడ తారు”

“వాళ్ళ మొఘం. అబ్బాయికి వుద్యోగం అయాక
నేనిక ఆవాజమ్మలతో మాట్లాడ తానూ?”

3

“కము రలా అంకు_”

“నేనన్న దేం నుందీ యిందులోను? ఉన్నసంగతి
చెప్పాను. ఆపైని మోయిస్థం”

“అలా కాదు. తమరు కోప్పడితే నే నాగ లేను. నేను
(బ్రాహ్మర్ణి, బీదవాణ్ణి, కుటుం బీకుణ్ణి. నేను చెప్పుకోడం
కాదు గాని ఘనాపారీని. తమరు కాస్త అన్నుగహించాలి”

“ఇప్పు డన్ముగహానిశేం తక్కువ వచ్చిందీ? వారు
ఇంటికి రాగానే దర్శనం చేయిస్తాను. మోరు సావకాశంగా

౨

(శ్రీపాద స్ముబహ్మణ్యకా (స్రీ) చిన్నకథలు

చెప్పుకోడానికి కావలసినంత అవకాశం కలిగిస్తాను. ఏం?”
“తమరు నాలుక చివరినుంచి మాట్లాడి తే...”
(74 మది నువు”

6 త్‌

“నువ్వు చేస్తూవున్న చేమిటయ్యా?”

66 33

¢€909 56 9969 89 ఇన 24

“వంగతోట దగ్గిర చావ కాదేం?”

mee కటాన్షీంచండి”

“ఏమిటిది? ,,.,వోస్‌*

“స్వీకరించండి”

“లింగా_లింగూ అయిదుళూపాయల కాగితం చేతి
లో పెట్టి పేద మేరుపర్వతం లాక్కుపోడా మనా, "వేన,
గాడపే”

“మహారాజులు కాదూ? ఇవి చేతులు కావు. కాళ్లు,
రు దాతు తావళ 0 తాకట్టు పెట్టి తెచ్చానీ అయిదు రూపా
యలూను. ఇక నన్ను కోసినా శేలేను. రశ్నీంచండి”

౯. ...అలా అన్నానా? సరే అయితే, అత్యాశ
మూ బాహ లిక వెల్లింది కాని మాకు కాదు. ఇక రేపు
ఇ్రవాళకి మించిపోయింది. తెలిసిందా? ఉదయం 'యెనిమి
దిన్నరకీ వస్తే కాఫీ పుచ్చుకునేటప్పుడు వారి దర్శనం

TN

కలుపు మొక్కలు

చేయిస్తాను. అప్పుడు జవానుకి మాత్రం నెక రూపాయ
తప్పదు సుమా”

“అదేబా?”

“మరి తప్పను. అంతా వాడితోనే నుంది”

“యితే, యిక తల వొక్క_టీ మిగిలివ్రంది ఆహాపా
యళోసమూ అది తాకట్టుపెడతాను.”

“ఏదో సద్దుబాటు చేసుకోవాలి మరి”

“ఏపూట కాపూట అవస్థపడేవాళ్ల 0, మేమేమి యివ్య
గలం మహానుభావా ?”)

“నాకో కాగితం యిచ్చినందుకూూ జవానుకో
రూపాయ యివ్వబోతున్నందుకూ పూచీ అంతా మాచే
అనుకోవద్దుసుమూ”

“ఎంతమాటా? మరి యీనవుత్తరం..-)

“డి త్తరం,..... వ

“ఏం, అలా వెదవి విరుస్తా రేం?”

“ ఉలిక్కి పడవద్దు. ఉన్నసంగతి చెబుతున్నాను. అబ
ద్ధాలు వెప్పడమూ, మొగం మెదట పొగడడమూ+,
దగా చెయ్యడమూ నాచేత శాదు. నువ్విన్నివిధాల
(పాధేయపడుతున్నావు కనక్క నా మనస్సు వెన్నలాగ
కరిగిపోతోంది, కరిగే పోయింది కూడానూ"

౫2

(శ్రీ పాద సు బ్రహ్మణ్యశా శ్రే చిన్నకథలు

కరా తం”

“క్రపరస్థితుల్లో నావల్ల నీకు జరిగే వుపకారం వారితో
సావకాళంగా మనవిచేసుకోడానికి పీలు చిక్కడమే.
పనంతా ఆన్రత రంవల్లనే కావాలి. కాని__”

కం నషి చెప్పండీ”

“అదే చబుకున్నాను. (్రైసిజెంటుగారికి సబ్‌ క లెక్ట
రంశకే యిష్టం లేను”

“చచ్చాను, ఏం?”

“ఏమయితే యేం? అది అలాగా”

“అయ్యో!”

“అవ్ర త్తరం నాలుక గీసుకోడాని కై నా పనికిరాదు”

“కొంపగుల్ల-”

“ అద్దదీ, అద్దదీ, రంగు తేలుతోంది. అక్కడ మే
మొతం ?”

“రామరామా! (బావా ల పకుపాతులండీ కలెక్ట్‌ రు
ధోరవారు, వెళి ఆ్రయించాను, అన్నుగహించారు ””

“లఅలాగేం ? అబ్బా!... సరే యీంజరిగిందో
జరిగింది కుంభకోణం. అదంతా నాశెందుక్కొనీ ==
చెప్పాను కాదూ? ఆవుతరానికీ తెల్లకాగితానికీ వ్రెక్క-కే
విలవో”

కలుపు మొక్కలు

“మరి గ కేమిటీ?”

“అపాయం లేని వుపాయం, దివ్య మెన దొకటుంది,
శావలి'స్తే చెబుతాను”

“ సెలవివ్వండి”

“ఆవ్రపాయం అవలంవంచారంకే మిరు వారిని
చూడనే అక్క్లేదు. తెల్లవారేటప్పటికి ఆర్షరు మచే
తిలో పడుతుంది”

“అన్నుగహించమన్నాను కాదూ?”

“చెబుదా మనే కాదూ యీ (పయత్నం? అయితే,
పని అయేక మొతం నా కింకో కాగితం... తెలిసిందా?”

“ ఇంకానా?”

6, ,..బాగుంది. అయితే శేపుదయం రావయ్యా
((పెసిడెంటుగారి దర్శనం చేయిస్తాను. మోడబ్బు తిన్నాను
కనక (దోహం చెయ్యను”

“థర మా?”

“పోనీ కష్టంగా వుంకే మికాగితం మిరు పట్టుకు
పొండి ,.. 4.౪”

“మాబాబ్మాబాబు, ఉంపిం చండి

కళ 33

“ఉపాయం చెప్పండి”

a

(శ్రీపాద సుబ్బ హ్మాణ్యశా స్రీ చిన్నకథలు
“ఇప్పనూ? మరి ముందు నువ్వు “ఊ” అనాలి.”
“క్కడ శేనూ?”

“మరల్లీమొదలా? ఎక్కడ తేవాలో, యెలా లేవాలో
నేను చెప్పాలా? సశే కాసుకో, మణుగునెయాక్ట

శ 6 39

“నీం, తెల్లపోతా వేం” క్ట

“త్రము ేమిటో "సెల విస్తున్నారు, నాతల విలవ తెలు
సుకుని తమ లేమన్నాఎా”

“కతల విలవ ఆవే చెబుతుంది”

“నాలుక కరుచుకుంటా వేం?”

73 తిని

౨5 904 9906 669 తిః 946 4

“మాట్లాడ వేమయ్యా?”

“నాదగ్గిరా “వేషాలు?”

“ఆవృపాయం చెప్పండి”

“అలా దా౭కి రా. తప్పకుండా యిస్తావు కాదూ?”

“ఇచ్చుకుంటాను"

“-నేకపో తే, మళ్లీ తెల్లవారాటప్పటికి ఆర్డరు రద్దయి
పోతుంది సుమా”!

0

కలుపు మొక్కలు

“వద్గువదు, చెప్పండి”
ద టది
“అయితే యేదీ మిగాయతి--ో

కళ స్‌ 39

“అ! చాలు మరి విను, బాగా జ్ఞాపకం వుంచుకో”

“చిత్తం”

“మెరకవీధి---దగ్గిరాల 'శేషూచలం---ఎప్పుడయినా
విన్నావా?”

“ లేను ఎవరండి ఆయన?”

“ఆయన కాదు, ఆవిడ, వేశ్య”

et 39

“ఏం మైలపడ్డావా? సచేలస్నానం చెయ్యాలా?”

“,.. ...ఏమయిలేం, సెలవివ్వండి”

“అది ఛాలా అందక తై, బంగారబ్బొమ్మ. మాంచి
ముమ్మరంలో వుండి. చూస్తే విడిచిపెట్టడం కష్టం, అప్పుడే
నలుగు రెదుగురు పకీకు లయిపోయారు”

“వర్ణన అక్క-న్లేదు. చెప్పండి”

“అది శిఫారను చేస్తే.”

“న్దిఫారసా?”
“అవును. అంక్కే సరసానికి వొప్పుకుంకు అన్న
మాట”

£౧

(శ్రీపాద ను బ్రవ్మాణ్యశాస్త్ర చిన్న కథలు

నై!

ల పాం నీపాండిత్యమూ యిందులో
తెలుస్తాయి”

“వేదం చెప సుకున్న వాణ్ణి”
" “మరి నీకొడుక్కి కూడా ఆవేదమే చెప్పుకుంకే యీ
తిప్పలు లేకపోన్రను కాదూ?”

ళల క 39

“వేదాలూ శాస్త్రాలూ మోశే వుండాలి. ఉద్యోగాలు
కూడా మీరే గాఫ్రైయ్యాలి అవునా?”

ce స

వ. మాకు "re పెట్టనా చివరికి
దాస్యం అయినా విధించారు. మరు సయలుటేక అది.
కూడా లేకుండా వేస్తున్నారు కాదూ?”

. తక్‌ యీవు తరం"

“ఆముదం అన్నమాట. అందులోనూ స్రైకటో
నెంబరు అంబాజీపేట సరుకు, పేగులు మహాబౌగా శుద్ధి
చేసేస్తుంది. చేసేవేసింది కూడానూ”

“క్లో “పుండుమిద కారం చల్లుతున్నారు మారు

“చీము పట్టకుండా తొరగా మానిపోతుంది నయమే
శాదుటయ్యా క్ట

కలుపు మొక్కలు

(0 99
0000000000 8000

“వెళ్ళవయ్యా చాన్మాడా! తెల్లసోయి నుంచుంపే
అవుతాయి టయ్యా యీరోజుల్లో పనులుగో

“ఆపని చెయ్యక తప్ప దంటారా?”

“తప్పేం? నిర్బంథధమా యేమిటి? మానెయ్యడమే
నాసలహా, అదే బహూ వుత్తమ మైన పని; కాని దానికి
ముందు ఉద్యోగ వాంఛ వుందే? దానమ్మ కడుపు కాల,
అది చేస్తోంది యిదంతాను. కనక దాన్ని వదిలించుకో
గలిగితివా యిక వేశ్యాదర్శనమే కాను దేవ తాదర్శనం
కూడా అక్క-న్లేదు, నిశ్చింత గా కూచుని జంధ్యాలు మెలి
పెట్టుకుంటూ వేదాలూ, వేదాంగాలూ-బో లెడు
పనుంది మరి దయ చెయ్యం డీపాటికి”

క. *.ంలీవశివాగో
ట్ర
“వగు మారు?”
కవ (బావా గలం”
“దండాలు, అలా దయ చెయ్యండి”
“ శ్రీకృష్ణార్పణం, హర

“ఏంపనిమోద దయచేశారూ? *

౬3

(శ్రీపాద ను బ్రక్ఞాణ్యశా (క్రీ చిన్నకథలు

“పెద్ద పనిమోదే వచ్చాను”

“మేళం కావాలా, కచేరీ చెయ్యాలా? ”

“ నాకంత 'తొహాఠూ లేకు, (పస్తుతం అవసరమూ
లేదు. నేను వేదం వల్లించాను, ఆవిద్భలో, యీాజిల్లా
లో నా అంతటివాడు మరి లేడు ; కాని బహుకుటుంబీ
కుణ్ణి, వైగా, "రెక్కలే ఆధారం. అన్నం సపెడతావని
వచ్చాను”

“ఏవూరు తమది? *

“అసలు దుప్పలపూడి ; కాని నాలు గేళ్ళనుంచి యో
వూళ్ళోనే వున్నాము”

గ... వస్తాను దయచెయ్యండి”

లే 32

ఓ __. *..* +. తేమవంటివారిని సత్కరించడానికి శ
లేదు. తావాతున్నూ లేదు. అయినా “*షతం పుష్పం
ఫలం తో యం-|శీకృష్ణుల వారు సెలవిచ్చారు కారూ?
న స్వీకరించి... +. దీవించండి”

“ సకలసౌభాగ్యాలూ వున్నదానవు నిన్నేమని దీవిం
చనూ? కాక: పదిరూపాయలు చేతిలో పెట్టి శక్తి లేదనీ,
'యోగ్యత చాల దస

“ఒక్క నెల (గొస మయినా యివ్వు లేకపోయాను.

ఓర

కలుపు మొక్కలు

సిగ్గుగా నుంది, అయిళే, యిది నార్షి కంగా భావించి,
యేటా వ్రెకమాబ్బు ఇలాగే వుదమం పూజచేసుకుని
యివకేలికి వచ్చేటప్పటికి దర్శనం దయ చేయిస్తూన్రండండి”

“అమా @' ఆనంద పారవశ్యం కలుగుతోంది. మాటలు
రావడం లేను. సీయోగ్యోత విన్నాను. విన్నంతా నిదర్శ
నం కనబడుతోంది. వాలా సంతోషం. అయిళలే, నువ్వెక్ట
సంగతి అలించాలి. నేను నీన్యరికి డబ్బుకోసం రాలేక,
కనక్క ముందు యీరూపాయలు నీదగ్గర వుంచు...... నే

“. *.. ...తమదిరే వుంచి తమరే వినియోగిం
చండి. ఇచ్చేసింది మరి నేను పుచ్చుకోను. ఇక నావల్ల
తీరవలసిన (ప్రయోజనం యేమిటో సెలవిప్పించండి”

“చెప్పమంటా నా? స్‌

“సందేహం మెంకాకూ? *

“సందేహమే లేదు చాలా ఆశపడి వచ్చాను”

“శకానివ్యండీ, చెయ్యతగిందీ, చెయ్యగలిగిందీ అయితే
నేను కాదనను”

“అన్నుగహం వచ్చిందంకే నువ్వు మక్ముల్ని యెల్ల
"కాలమూ పోషీం చేస్తాను. అంచేతే నిన్ను వెనుక్కుంటూ
వచ్చాను”

“సే

౬%

(శ్రీపాద సు ద్రిహ్మాణ్యశా ప్రీ) చిన్నకథలు

“వేశ్యావాటికలో అడుగు పెట్టడానికి నాకిదే
మొదలు. సగం చచ్చి వచ్చాను; వ నీయోగ్యత
చూడగా సిగ్గు లసిన ఆవశ్యకం యెంతమాతమూ
కనపడదు”

“తమ కోరిక సెలవిప్పించండి”

“చేస్తా నని నువ్వు ముందు వాగ్దానం చేస్తేగాని నేను
ఇప్ప లేను”

“అలాగ చే నెప్పుకూ వాగ్దానం చెయ్యను. వేశ్యల
ద్వారా నెరవేరే రాచకార్యా లేమి వుండవు. ఉన్నా
మనవి చేశాను కానూ) ఆపనేమిటో ముందు తెలవాలి”

ళ్‌. ...అలా అన్నానా)... ...అయితే విను. నాకు
ఆరుగురు కూతుళ్లు, ముగ్గురు కాపరాలు చేసుకుంటు
న్నారు. ముగ్గురూ బిడ్డల తల్లులు. పెద్దకూతురు మనమ
లనే యొత్తింది. ఇంకా యిద్దరు ఆడపిల్ల లికి పెళ్లిళ్లు
చెయ్యాలి. (పస్తుతం నాలుగో అమా త్రిక కార్యం
చెయ్యాలి. ఇదిలా వుండగా, నాకొక-డే కొడుకు,
అకొడుక్కి మూడు మోసాల కూతురు...

“తమ కుటుంబం పొన్దుటి పూట లేవగానే మూసే
వాళ్ళ పాపాలు పోగొడుతుందండీ”

“నీకలా త్రోచడం నా అదృష్టమే. మరి |ప్రకృతం.

bh

కొలుపు మొక్కలు

ఆకొడురకుని కష్టపడి యె. వే, చదివించాను. అచేదీ
అదీ?...... యల్రీ-_అది కూడా అయిపోయింది. ఉదోో
గం-అం'కే యిప్పుడు. మేష్టరీకోసం తిప్పలు పడు

తున్నాను”
“4. అల్తాగా? ”
“అద్రి నువ్వు విఫారసు పస్తే”
క నేనా? 9
“అన్రను తల్లీ! అలాగ తెలిసిందమ్మా! ఈ పుణ్యం
వాళి CEE
కట్టుక్‌ వూ!

“ఇదేదో అగ్నిహో్మోతప్పుంత లా కనపడుతోంది.
ఇదేదో కుటగా తోస్తోంది, అయినా అది యిచ్చేవా
రెవరూ? ”

cs జిలాబోరు..”

౧౧ గ్‌
కం. 39
“చైసిడెంటుగారుట”

6 99

“వంతల్రీ! వం మామ్మా? ఏమిటో వైణికిపోతు
న్నట్టు కనపడుతున్నా 'వేమిటమ్మా? ముచ్చెమటలూ
పోస్తున్నట్టున్నూ కనపడుతోం దేంతల్లీ? ”

కళళ 39

౬

ఇత్ర పొద సుప్రిన్మాణ్యశ్యాప్రే) చిన్నకథలు
“మాట్టాడ వేం మామ్మా?”
“అదంతా తరవాత చూసుకుందాం. బాబయ్యా,
నేను శిఫారసు చేస్తే యిస్తా రన్లి యెనరు చెప్పారూ?”
“ఎప్పుడూ వారి దగ్గిర వుండే గుమస్తా.”
“శ్రీహరీ ... =... శ్రీహరీ
“అదేమమ్మా?”

ct 9

“నీవాలకం చూస్తే నాశేమో దిగులు పుడుతోంది,
చెప్ప వేమిటమా ఇ”

“శ్రమ "లేమి భయపడవద్దు. నా కివాళ కఠినపరీత
కామోసు. లేకపోతే యిది యిలా సంభవించదు.
అయితే, బక్క-పలా చగా_ విషపుమాపులూ-నంగినంగి
మాటలూ._ఆఛండాలు దేనా తమకీ సంగతి చెప్పింది?”

“అవును ఆబోసినోటిపు లే”

తట చేను డున్నాడా అవధానులుగారూ? ౫

“అచేం తల్లీ”

“అదేమంకే? చేనుడు లేడు, దెయ్యాలు మ్మాత్రం
వున్నాయి, ధర శం "లేదు అధర 9 అంతటా నిండిపోయి
వుంది. మంచి మందులో కయినా లేదు, చార్జన్యం
మాతం పెరిగిపోతోంది, నీతి మాలోనే కాదు మన

౬౮

కలుపు మొక్కలు

'బేళశంలోనే లేదు. ఎవళేం చెప్పినా కద్ధ అబద్ధం తప్ప
సత్యం లేనే లేదు. ఎటు చూసినా హింస, ఎక్క-డ
పట్టినా రకృం, చేవుడు లేనే తేడండీ”

“దేనడి విషయమై ఇంతగా అపనమ కం కలిగించే
సంఘటన నీకేమి సంభవించింది తల్లీ?”

ina .కోప్పడవద్దు. నన్ను నిందించనూ వద్దు,
(బాహ్మల్లో కటికిఛండా లలు వున్నా రంటారా? 'లేరం
టా రా?)

కర్‌ ల ని... చెప్ప లేను”

“అయి కే ఆఛండాలులకు తమరు చెప్పిన (వెసిడెంటు
మొనగాడు, కుల వెద్ద”

66 32
a

“ఏం, కన్షంగా నందా తమకి?”

“లేదు; కాని పాకీవాళ స్వాధీనంలో కూడా
కొన్ని పను లున్నాయి"

“నిజమే; కాని పాకీవాళ్లని ఏమో అనకూడదు,
వమంచే? పాకీపని వాళ్లకి వృత్తి. వృత్తికీ (పవృత్తికీ
సంబంధం యీమిటీ”)

“నిజ్లాని కేమో లేదు”

“కనక పాకీవాడు పాకీ పని చెయ్యాలి, లేకపోతే

౬ఒగ్‌

(శ్రీసౌద సుబ్రవ్మాణ్య శాస్త్రి చిన్నకథలు
అంతకంశు యెక్కువ యోగ్యత కనపరవాలి *

“ అనను”

“మరి (బ్రాహ్మడు! శ్‌

౪ దె వికాంళ కనపరచాలి”

“మన (పెనీడెంటు దగ్గిర ఆదైవికాంశ దాకా యెం
దుకూ మానవాంశ కూడా లేద్కు సరికదా, రాతసుల
అంశ మాత్రం పూర్తిగా వుంది”

“కాన్ని అవగుణా లున్నా యని విన్నాను, పరమ
దుర్మాష్ట డని తెలవదు

“దుర్మార్టుడే కాదు పశువు ... ... ... పళువుకంశే
అధముడు”

కన శేమి అపకారం వేశాడు తల్లీ ఆయన? ”

“ నాకేమో చెయ్య లేదు అపకారం; తన ఆటవికత
మ్యూతం బయట పెట్టుకున్నాడు

“అంశ? *

“నాట్టసం పదాయాలను కోయవాళ్ళు కూడా శిరసా
వహిస్తారు. మన (సైసిడెంటు అమాళమూ కాలేక
పోయాడు”

“ోేధపడ లేదు”

“ననాక _బాహ్మల యింటో పెళ్ళికి మేళం వెళ్లాను”

౭0

కలుఫు మొక్కలు

“సేన

“ మ్సైెగ పెళి వారికి మక (ప్రెసిడెంటు చుట్టం”

“పెళ్ళికి వచ్చా రన్నమాట”

“అవును ......ఒక రాత్రి బసకి రమ్మని నాకు
కభురు, తమకి నా సంగతి చెప్పిన ఆవూరకుక్కే రాయ
బారి”

“తెలవక అకుగుతున్నాను, అమా శై నీకూ ఆయనికీ
యిదివరకి సంబంధం లేదూ? ”

“రేను కభుర్లు వచ్చాయి. నే నంగీకరించ లేదు ”

“అలాగా? *

“మాపింతల్లి కూతురికీ ఆయనకీ సమ్మంధం నంది
దానికీ నొకూ వున్న అనుబంధం పురస్కరించుకుని చేను
వల్ల కాదన్నాను. ఓక మాటు ఈసంగలి దానితో చెప్పగా,
దీనిమోద వాళ్ళిద్దరూ తగువు లాడుకున్నారు, మరో '
"రెండు నెల్లకి వాళ్ళకి చెడిపోయింది”

“వాలా గొడవ వుందే? ”

“నే నప్పుడ యెక్కడా, యెవరి బసకీ వళ్ళో:
పైగా మేళం వెళ్ళినచోట |బహ్మచర్యం కచరిస్తాను ,,,
++.+..వల్లకాదని కచ్చితంగా చెప్పేశాను”

“మంచిపని చేశావుతల్లీ*

en

(శ్రీపాద సుబృవ్మాణ్య శాస్త్రి చిన్నకథలు

“నూరు రూపాయల కాగితం మోద పడేశాడు,
పుల్లాకుని చూసినట్టు చూసి నేను దూరంగా వెళ్లి
పోయాను”)

లు ఇ గజాతుల్లో పుట్టవలసినదాన వమ్మా
నువ్వూ”

“అదేకున్నమాట బాబయ్యా? ఇప్పు డగజాకుల
విశేషం యేమిటీ? అగజాతుల్లో మాతం (స్రీ లకీ ఆదర
గారవా లున్నా మూ? ల గజాతుల్లో కూడా | అంశేే
చానిసే కాదూ? ఆటబొమ్మే కాదూ?”

కళ »
0

“వం, కష్టంగా వుందా బాబయ్యా? అయితే, నేనన్న
మాట మరచిపొండి. కరుణించి నన్ను క్షమించండి ...

“అక్కల్లేదు తల్లీ, అక్క శ్లేదమ్మా, నున్వ్వు లోకవృ త్తం
చెప్పాను. కనక తృమించనక్క్లేకు ...అయిత్కే తరవాత
యేం జరిగిందీ?”

“ఆవూరకుక్క-గా డేం చెప్పాడో , వులిపోయిందో
అసలం లేనో, మన్నాడు సాయ్మతం సభలో చేను గక
కట్టివుండగా విప్పించి సత్రకాయచేక కట్టించాడు, రాతి
వూేగింపులో నన్ను కట్ట మన్నాడు”

“నీమీద పగపట్టా డన్నమాట”

2.9

కలుపు మొక్కలు

“పకుత్యం కాని యిది పగా బాబయ్యా? సభ లో
నాయకురాలిని గజ్జె విప్పించినవాడూూ వూ శేగింపుళో
నాయకురాలిని గజ్జె కట్టనున్న వాడూ మనిషేనా?”

“ఇప్పటివాళ్ళకీ మన విద్యలూ, మన సంపదా
యాలూ మన మర్యాదలూ యేం తెలుసును తల్లీ? ”

“విద్యలు అక్కగోదు కాని ఆవిద్యలు నేర్చిన శ్రీలు
కావాలి, లుచేతే పఘన్ఫు లనడం........ అదలా
వుండనివ్యండి. తరవాత వాకబు చేశాను. మన (పెస్‌
జెంటుకి రూపతృష్ణతప్ప మరేమి లేకు ఈకుట
అంతా ఆ వూరకుక్క-ది”
“మెహర్చానీవోసమా? *

“కీలుబూమ్మని చేసి చాటునా మాటునా గడ్డి కరవ
డానికి ””

“ఎంత కల్పనో యిప్పుడు బోధపడిందా! సాధార
ణంగా మేము డబ్బు తెచ్చినవాడి నల్లా చేరనిసాము,
అయితే, వాళ్ళలో రసికులు కాదగ్గవాళ్ళు నూటిఫొక్రడో
యిద్దరో వుంటారు. తతిమ్మా అంతా.”

“బ్రాహ్మ, పెద్దింటివాడు, మన (వెసీడెంశే యిలా
అయినప్పు డిక తక్కిన వాళ్ళ మాబుదుకూ? *

౭3

(శ్రీపాద ను బ్ర హ్మణ్యశాస్ర్ర చిన్నకథలు

“నేను శిఫారసు చెయ్యడం అంకే యేమిటో తమ
కిప్పుడు బోధపడిందా?”

“ తెలిసిం దమా స

“నేనంగీకరిస్తా ననుకోండి. అయితే అబ్బాయిగారికి
వుద్యోగం యివ్వడం నిరుకా?”

“అలాగే చెప్పాడు గుమాస్తా”

“అంళు నా ఆళ్ళ దోహమూ, మన (పెనీడెంటు
పశుత్వమూ కలిస్తే వైక (్రాహ్మణకుటుంబానికి భుక్తి
యేర్పరుసా యన్నమాట. కదుటండీ?”

“క్రనక్ర బాబయ్యా, ఈరాటతి (పెసీడెంటుని తీసుకు
రమ్మని వూరకుక్కతో చెప్పండి]

“అమ్మా”

“ఒక్క దమ్మిడీ అయినా పుచ్చుకో దనిన్నీ చెప్పండి”

“అమ్మా

“కూచోండి బాబయ్యా, అప్పుడే లేస్తారేం?”

“వమా లేదు. నేను వచ్చినగారినే వెళ్ళిపోతాను.
నువ్వు ఆత్మ దోహానికి సిద్ధపడవద్దు'

“అదేమో?”

“దంత క్ముటా? ఇంత (దోహమా? త నెలాగా తార్ను

శక

కలుపు మొక్కలు

డుకాడే. నన్ను కూడా తనలాగ తయారుచేస్తాడా యీనీ
చుడు? నీకూ (వెసిజెంటుకీ యిడివరకే సంబంధం వుందనీ
(పాధేయపడి లే నువ్వు శిఫారసు చేసి పని యిప్సిస్తా వనీ
వచ్చాను, వైగా, నువ్వింత యోగ్యురాలవని యిరగనే
యెరగను, నేను |(బాహ ఇక: వేదం వల్లీంచాను. యాచన
చేస్తూ కుటుంబపోషణ చేసుకుంటున్నాను, ఇక ముందు
మరో నలుగుర్ని ఆశయిస్తూ వుంటాను కాన్మి వేశ్య
అయినా కులాంగనలాగ అభిజాత్యం కల వొక కళావతిని
కార్చడానికి... స్వార్థంక్‌ సం వొక ఛీతహారిణాన్ని పులి
వాత కండ చెయ్యడానికి నేను సాహసిం చేను, కనక తల్లీ
నన్ను తమించు. నాకోరిక మరచిపో. నాకు సెలవియ్యి””

“వల్లకాదు, బాబయ్యా, తమరు 'వెళ్ల డానికి వల్ల
కాదు, నానూలంగా వొక వేదమూ ర్తి కుటుం బౌనికి
జీవనాధారం యేర్పడడం నా అదృష్టం, నాజీవితంలో
యిదెంతో పవ్మిత మైన సంఘటన. ఇలాంటిది మళ్ళీ
లభించదు. ఇంతకీ: నేను పత్మివత నెలాగా కాను. మగ
నాలి నంతకంకే కాను. కనక దీనివల్ల నా కిప్పుడు
కొత్సగా సంభవించే పాతిత్యం కూడా యెమి లేదు.
నాకు విచారం లేదు. తమరూ విచారించవద్దు”

66 తలీ___?”

గ

eA

(శ్రీపాద సుబ్రహ్మాణ్యశొ(ప్రీ) చిన్నకథలు

“బ్బకనేను వినను. తమ శేమో సెలవివ్వవద్దు, ఇది
యిలా జరిగి, తీరవలసిందే. మనవిచేసుకున్నానుకానూ?
పకువ్రలలో సావాచర్యం మాకు పరిపాశే. బాబయ్యా,
తమరు జెంగపెట్టుకోవద్దు. ఇందాకా నేను చెప్పినమాట
వూరకుక్కతో చెప్పండి”

“నన్ను

“మేమో చెప్పనివ్యను. మరోలాగ చేశారంకే,
చేర్చిన వేదానికి తమరు (దోహం చేసినవా రవు తారు”

“నాకంశాని కురి బిగించావమ్మా

“గమరలా సెలవివ్వవద్ద, ఇక దయచెయ్యండి. ఎప్పు
జడేనా దర్శనం దయచేయిస్తూ వుండండి, అమ్మగారికి నా
దండాలు మనవి చెయ్యండి

“అమ్మా, నోరు కుష్టేశావు. కాబ్ళూ చేతులూ కట్టే
శాన, నన్ను జీవచ్చవాన్ని చేసి.”

“అంతమాట అనవద్దు బొబయ్యా”

కసం సత్తాః త్రీ నీది? ఎంత యోగ్య రాలవమ్మా
నువ్వు? ఏంజన్న కన్నా నీది? వేశ్యాకులంలో నువ్వు
తప్ప పుట్టావమ్మా.

“ఏం, వేశ్యాకులం అంత చెడిపోయిందా బాబయ్యా?
అ|గజాతి గృహిణు లందరూ మచ్చ "లేనివా రీనా

౭౬

కలుపు మొక్కలు

నాయనగారూ? మాలో నన్ను తల తన్నే యిల్లాళ్ళు__
సాను లయి వుండిన్నీ పాత్మివ త్యానికి వరవడి పెళ్ళే వారు
వేలున్నారు. కాని లోకం గుడ్డిది. పురుషులు మత్తులు ...
ఇప్పు డిదంతా అ పస్తుత |పశంస, దయ చెయ్యండి. ఒక్క-
మాటు పాదాలు,.....**. స్‌ న

“ శీకృష్ణార్పణం ... ......ఎన్ని తిప్పలు పెట్టాడూ
నాకూ! 'బేవ్రడు లేడూ? గాయత్రీదేవి యిదంతా చూడ్డం
లేదూ? ఈ (దోహి = ఈఅ్మపాచ్యుడు ముందు!
వసాడా?........, స్ట

ఫో

Coss పస నాన పద్దినిమిది, పం
ధొొమి ఇది రయ్‌”

“వం ₹0ఘువందలూ'! నృన్నాయా? ”

$6 wo 9

ee? 96 sien "కాచి కడిగసినట్టు వెట్టి

రూపాయలా అవడం? ”'

“మర్యాదలు 'తెలవ్వండీ మ్మొ చాహ్మాలికీ, బజారంతా
బతాయి పళ్ళలా దొర్లి సోతున్నాయికదా, నొక్క వంద
పట్టించుకు వస్తేం?, పు ,లోన్సి నాలుగు చెకశే?

౦ థి

(శ్రీపాద సుబ్బి హ్ముణ్య శాస్త్రీ చిన్నకథలు

గెలలు, వొక్క డజను ఆపిలుపళ్లు, నాలుగు శ్రేష్ట (దాత,
పళ్లు

“తోచింది కాదు. ఆగహపడకండి, మొదటినెల
జీతం”

“సంవత్సరాని కారువందలండీ, "రెండేళ్ల క్ల పన్నెండు
వందలు”

“ఇంకెందుకూ తెస్తా నన్నాను కాదూ? ”

“అయితే యింకోటికూడా మరిచిపోకండి”

“ఇంకా యేమిటి? ”

ళ్‌ క్ల పరికిణీగుడ్ల, నాలుగ్గజా లయితే చాలు,
గజం రెండూ శెండుంబావులా రొక్కం నాచేతిలో
పడేస్తురూ చేను తంటాలు పడతానూ”

కళ 32

కళ 39
eee

“నాకొక్క_ కూతురండీ లేకలేక నలుగురు కొడుకుల
వెనక ఫుట్టిందండీ! మొన్ననే తొమ్మి బేళ్లు నిండాయండీ!
మా అత్తగారి వేరు పెట్టుకున్నామండీ? వెన్నప్పంలా
ఉంచుకుంటున్నామండీ 1! అదంశే నాకు (పాణమండీ! స్ట

“ తెస్తాలెండి”

౭౮

కలుపు మొక్క_లు

“రైటో! అదీ మాట. అదీ దర్జా. ఇక వెళ్ళండి,
తెల్లవారేటప్పటికి మాయింటికి రండి”

క్‌ అలాగే | ne . అయితే, రెండుసంసత్సరాలకీ
వోక్కమాకు ఆర్షరు పడిసోవాలి సుమండీ”

*..నాలుకా తౌటిపట్టా యిది? దీనికి తిరు
గుం కన్నాను. శ

“మరి సెలవు”

క సెలన్ర”

sree +, చూడండీ! * మాలపిల్ల ” ఫిలింట,
వెడడామా? ”

“నేను బయలుదేరితే మావాళ్లు కూడా బయలుదేర
శారు తెలుసా? *.

“లంత ట్లో యేం మునిగిపోయింది, జట్కా. పంపి
సాను బయలుదేర తియ్యండీ”

“బాన్‌ ! మాంచి తెగువకల (బాహ్మడవయ్యా !
చూడండీ, జిల్లాబోర్జు మనకీ న్యార్జితం అనుకోండి, (వెసి
డెంటు బతుకు మన గువ్చిట్లో వుందనుకోండి. కనక్క నన్ను
మిరు మరిచిపోకండి, మిమ్మల్ని నేనూ మరిచిపోను”

కసంయీి”

క ఈరెండేళ్ళూ అయిసోయాక మిమ్మల్ని వందరూపా

రగా

(శ్రీపాద సుబృవ్మణ్యశా్త్రి చిన్నకథలు

యల [ేడుకి లాగేస్తాను చూసుకోండి”

“ఏ. ...గుడ్‌ బాయ్‌, ఇడ్‌ బాయ్‌”

మ = .|చెనిడెంటుగారు__”

“వస్తున్నారా రమ్మాన్నారా? స

“వసారుటో

“పీ సుకువచ్చి నువ్వవకలికిపో. ముందివిగో యీ...
వేన్‌ అయిదుగూపాయలూ రో డ్డు కంటాక్టు బాపతు,
ఈరెండూ స్కూల్‌ మావ్హరీల బాపకు, పట్టుకుపో”

“రాంకున్‌, ఠాంకున్‌ 4. 4.444

bse కం టాక శెవశేనా కనపడ్షారా? ”

అగా గ్‌

ఉబేదండీి

“దరఖాసుదార్గో? శి

“లేదన్నమాపే”

“నుంచున్న పాళంగా డబ్బు కావాలే మశెలాగా?”

* వేపు తే సప్రయి శావచ్‌ డో

“శేపటిదాకా ఆగక, అధమం నూరు రూపాయ
లయినా పట్టుకు వెడి తేగాని యివాళ అమ్మాణ్ణి గుమ్మం
యెక్క-నివ్వరు”

ళ్‌

కలుపు మొక్కలు

“ఏ5, మొగం ముడిచిందా! *

“నిన్నశారి వుత్సాహం అంచె వచ్చిసోయింది”

“అదంతా యివాళ, కూడతీసాను, అమ్మాశ్ఞి మాట
నురి చిపోండి”

“ఆంటీ? 9

ష్‌ నబ్బసాని దగరికి వెకదా) యివాళ”

౮ ఏమిటీ? *

“వాళ మోతపస్సు ఫలించింది.”

(గ బీవరోయ్‌? తి

“ఇబుకా కాదూ”

“ శాజావముణా? ”

ఈ ధాం

ce నీలం.”

ట్టి

“ఫీరభ దం"

ళల

“మరెవరోయ్‌? ”

“ చూస్తారు కాదూ? భోజనం చేసి యిక రెండు
గంటల్లో బయలు చేరడమే కాదూ?”

ఈభ్బోనవుూ వద్దు వల్లకాడూ వద్దు, ఇప్పడే”

లం

(శ్రీపాద ను బృవ్మాణ్యశా స్రీ చిన్నకథలు

ce థి

.
eee? 9 € అవక అం 6 6906

“ముక్కు_మిద వేలు తీసెయ్‌, పిలూ డై "వర్ని. ..

“ఆలాక్రాదు._-ోనీ చెబుతా కూచోండి”

“వారగా”

“పూ చలం”

“దుగ్గిరాల. చప! క్‌

“అన నటే

“వ్రా_య్యేస్స్‌! గుమాస్తా అంకే వవ్వేనోయ్‌! | చక
వర్తులదగ్గిర [పయివేటు శకటరీగా_-”

“మాటలే కాదూ? వోట్టి పేక్‌ హోండు లే కాదూ?”

“ఇక అలా కాదు. విసిరికొట్టిన సానిని లొంగతీశావు
నువ్వు. ఏంచేసినా నీరుణం తీరదు. నీకేం కావాలో చెప్పు
ఈతణంలో చేసేస్తాను”

“అయిశే, దీనిమోద సంతకం పెట్టండి... +...”

SB రోడ్డు మెటలింగు కం టార్టా?
ఏమయినా రాల్బుకున్నా వా?”

“రామరామా! ఆయన మాల త్తవారి చుట్టమండీ”

“వెంకటయ్య చెండరుకంశే యెక్కువ శేబుదే?”

య దిద్దిం చేస్తా లెండి”

“ప్‌ొచిప్‌! తొరగా అయిసోవాలి... ,..”

చలి

కలుపు మొక్క_లు

౪, ,..దీనిమోాద కూడా కాస్త బరికెయ్యండి”
“ఇదేమిటి?”

(ఫా 9

“హైస్కూల్లో కాళీ,

యలదా? ఇందులో నయినా యేమయినా..”
“పరమదరి దుడు పైగా మాఅత్కవారి పురోహితుల
వారి ఏకెక అలుడు. వదువదంటూ వుంకే మా అమ్మా
ర గ దది
యికి దశ్నీణాదిపరికిణీగుడ్డ-”
“థూ, ఠి పోనీ నాకేం? OO re

కళళ 33

“ఇదేమిటి?”

“శిండుమాసాల కాళీ”

“ షారికరూ పాయలదా£”

“అవును”

“ఇందులో నయినా”

“ దీనివివయం శిఫారసు చెయ్యడానికే "సేషూచలం_
కణ!”

“అవధానులుగారిని దానీమోదకి వుసికొల్నాను.” న
“అసాధ్యుడే? దానియెదకే ఆర్షరు వెయ్యకూడదూ?”
“కులాసాగా కాలం గడుపుకోకుండా అంతఃపురంలో

౮౩3

(శ్రీఫాద సుబ్రవ్మాణ్య శాస్త్రీ చిన్నకథలు
కూడా మాకీ పాడు వ్యవహారా లేమిటండీ?”

“సబాన్‌! నీవంటి హంగుదారుమరి శేడోయ్‌”

“మోరు నన్ను కాస్త కనిపెడుతూ వుంపే నాజీవితం
మిాళోసం థారపో సెయ్యనూ?”

“ఇకముందు నువ్వు సంతకం వెట్టమన్న చోట “యే
మి టని అడక్కుండా-వూడకుండా సంతకం పెడ
"తాను సరా? ఏీలయినంతవరకూ బోర్జుసామ్ముకూడా...”

“మోవేరుగా నెక కొంప

“ కాం వేమిటి, మళ్ళీ, “వేడ” అను. దానికి పునాది
వెయ్యడానికి ప్రధానమంత్రిని లాక్కువస్తాను చూసుకో”

“అయితే. ఇక నేను పోయి, అంతా సద్దుబౌటు నేసే
'కాస్తభోంచేసి వస్తాను, యొనిమిదిన్నరకి సిద్ధంగా వుండండి”

“ఆభ్‌ రైట్‌ మైడియర్‌ [పీమియర్‌”

౧౯౩౫ వ పిల్‌
(సవరణలతో)

“రాచపీనుగు తోడులేకుండా వెళ్లే దు

శీ పాద సుబ్రహ్మణ్యశా స్రీ చిన్నకథలు

“రాచరీనుగు తోడు లేకుండా వెళ్ల దు

(బాహ్మడు “భవతి భిక్షాం దేహీ” అంటూ చెంబు
పుచ్చుకుని బయలుదేరా డంకే యెటు చూసినా గౌర
వమూ యెయు మూసినా పూజలూనూ,

ప్రీలందరూ అతనికి భ క్వి పపక్తులు నివేదిస్తారు.

తలో వీడిశడూ బియ్యం వేసి “మహాతా శ! పాపులం,
వుద్ధరించు” అంటూ శిరస్సులు వంచుతారు,

అతని గొప్పతనం అంగీకరిసారు.

ఇక, మతియుడు “నుంచో” అంటూ కత్తి దూసి
వురిమా డంజటే, కనుచూపుమేర, నన, ముందూ,
పక్కలా హడల్‌.

ప్రీపుకుషులు అబాలనోపాలమూ అతనికి వినయవిభే
యతలు కనపరుస్తారు.

“పన్ను” అని వేరుపెట్టి తమ కష్టార్టితంలో కొంత

భాగం అతని పాదాల దగ్గిర చాఖలువేని “మహో పథూ!
నీబిడ్డల3, రశ్నీంచు” అంటూ పడిపడిదండాలు పెడతారు.

బల్ల

స్రీపాడ ను బ్రవ్మాణ్యశా ప్ర) చిన్నకథలు

అతని |పభుక్వం అంగీకరిస్తారు.

"కాగా రాగిబుడ్డి చెంబుతో బయలు దేరిన (బాహ 3
లలో చివరికి వడ్డీ వ్యాపారంలోకి దిగినవా రున్నారు.

ఒక్క కత్తితో మాతం బయలుదేరిన క్ష క్రియులలో
చివరికి మహామహా స్మామాజ్యాలు నిర ౨ చుకున్న వా
కున్నారు.

ఇం చేత, (బాహ ణవృలీ కు తి.యవృళ్తీ యో రెండే
లోకంలో సపెప్టుబడి లేని వృత్తులు,

తక్కిన వృత్తులు ఎంతో కొంత మదు పుంశేనే
సాగుతాయి.

అయితే, (బావా గదూ త్న తియుడూ కూడా పుచ్చు
కునే వస్తువు రకంలో వ్రైకకే అయినా ఆయివ్వడం
లోనూ, యీపుచ్చుకోడంలోనూ మాత్రం భేదం వుంది

అభేదం కాసా కూస్తా కాదు. దోమకీ యేనుక్కీ
వున్నంత.

ఇందుకి నిదర్శనంగా, అవృతి,కి, మొగంమిోద దైన్యం
లాస్యం చేస్తూ వుంటుంది.

ఈవృత్తీ క్రి మొగంమోద శర్యం తొండవం చేస్తూ
వుంటుంది.

కాని దీన్నిబట్టి వీటిలో దేన్నీ కూడా దూమించడానికీ

ళం

“రాచపీనుగు తోదులేకండా వెళ్లదు”

వల్లకాను, భూపీ.౦చడానికీ వల్లకాదు.

ఎం చేతనంకు?

సూక్ష శ్రపూారణ సాగిస్తే న్రకమాు (బాహ్మణవ బ్ర
గొప్ప దనివిస్తుంది. మరోమాటు కత్రి మవృత్సి గొప్ప
దనిపిస్తుంది,

ఇంతే కాక; పుట్టింది మొదలు గి స్తైదాకా, వీవీలికాఏ
(బహ్మపర్యంతమూ, (పీ (వాణి జీవితంలోనూ మూ
“రెండూ పెన వేసుకునే కనపడతాయి.

ఇవి లేందీ జీవితమే లేదు,

ఈ రెండూ అనాదినుంచీ వున్నాయి. సృృన్టీ వున్నంక
కాలమూ న్రంటాయి.

ఇలాగ డబ్బు సంపాదించడంలో దానికి కి :ది మెట్టూ,
దీనికి వై మెట్టూ మరి లేవు.

అయితే (బాహ్మణవృత్సికి వున్నవూరు. విడిచిపెట్ట
నక్క-ర లేదు,

క త్రియవృత్తికి వూరే కావ, న్రెకొ-క్క ప్పుడు దేశీ మే
కాదు చివరికి [పాణాలు కూడా విడిచి పెట్టవలసి వస్తుంది.

(శ్రీపాద స్నుబృహ్మణ్యశా(మ్రీ) చిన్న కథలు

న

ఒక్రమాటు అలాగే తటస్థించింది.

పుట్టిపెరిగినవోట లుగసాను రాగా ఎంత కష్టపడినా
దానికి విరుగుడున్నూ దొరక్కపోగా, డబ్బూ పదవులూ
ఏలయితే రాజ్యాలూ సంపాదించుకుందా మని కూడ
బలుక్కుని, గో తాని కొక కుటుంబం చొప్పున అయిదు
గో తాలక్రు చెందిన క త్రియవీరులు దేశం విడిచి బయలు
చేరారు.

దారి పొడూగునా తమవంటివాలే కొందరు, కొంత
కొంత (పదేశం ఆక్రమించుకుని (శభున్సలై శాతం
నెరుపుకుంటూ నృండగా వారింకా ముందుకి సాగారు,

రాగా రాగా చివరి కొక తురక రాజ్యం తగిలింది,

అది వాలా విశాల మయింది.

భాగ్యభోగ్యాలతో తులతూగుతూ వుంది.

నవాబు చేతికింద అనేకమంది యోధా[గ్రోసరు లున్నా
రనీ, రాజ్యవె శాల్యాన్ని పట్టి చూస్తే వారి సంఖ్య చాలా
చిన్నదన్మీ ఏరు డైనవాడు వస్తే పోనివ్వక్క అతను, జాగీ
రిచ్చి నిలుపుతా డనీ వారికి తెలిసింది.

అక్కడ, తమకి తగిన పదవులు సంపాదించుకోడం

చ్‌

“ర్రాచవీనుగు తోడు లేకండా వెళ్లదు”

అసాధ్యం కాదనిన్నీ వారి! నమ్మకం కలిగింది.

మకాం వేశారు,

నవాబు చవా రంతా వాకబు చేశారు,

పీఠగంథాలు పూసుకుని ఒకనాడు అయిదుగురూ
దర్శనానికి బయలుదేరారు.

అసలే త త్రియులు,

అవైని ఆకొన్న సింహాలు,

ఇక "తేజస్సు! లోశుమిటీ?

అయిశే, అలాంటి కౌర్యరానులు బజారులో కాలి
నడకను వెడుతూ నృండడం చూసి, పౌరులు వాలా
న్‌ చ్చుకున్నారు.

ఇంతలో "దేవిడీ దగ్గిర పడింది.

మొదటి ద్యారంలో వారిని చూసినవాళ్లు లేక
పోయారు,

రెండో ద్యారంలో పలకరించినవాళ్లు కనపడక
పోయారు.

మూడో ద్వారంలో వున్నవాళ్లు * ఎక్కడికీ?!” అందా
మని వూగీసలాడారు; కాని ధైర్యం నిలవక పోయింది.

నాలుగు, అయిదు, ఆరు_యిీిద్వారాల్లో వున్న వాళ్లు
(ప్నించారు; గాని వారు చెప్పింది (గహించలేకపోవ

Re)

(శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి చిన్నకథలు

డమే కాదు తా మడిగింది కూడా మరిచిపోయి తెల్ల
పోయి నుంచున్నారు,

పోగా యిక యేడో ద్వారంలో వున్నవాళ్లు అసా
ధ్యులు. అది దాటితే యిక దర్చారే కనక అక్కడ వున్న
వాళ్ళు పిడుగులు,

ఈసంగతి గురించి, త త్రీయులు, వాళ్ళేమో అడక్క-
ముందే తమకి తామే నిలిచిపోయి “ నవాబుగారి దర్శనం
కావా” లన్నారు.

నిజానికి, కావా లనడం (పార్థించడ మే,

కాని ఆ అడగడంలో ధ్వనించిన బికమూ, ఆ నుం
చోడంలో రూపొందిన గాంభీర్యనూూ ఆమొగాలమిోద
పొటమరించివున్న ఏర లేజస్పూ,ఆమిాసాల్లో సనిలవతొక్కు
కునివున్న శ “ర్యస్క్ఫురణా, ఆచూపుల్లో దూసుకుపోతూ
వున్న కరుకుతనమూ, ఆచేతుల్లో వ్యురూతలూగుతూ
వున్న చంద్రహాసాలూ, అనడికట్లలో తొంగిచూస్తూ
వున్న కటారులూ, ఆ పరిసరా లన్నీ గుబాళింపవేస్తూ
వున్న వీరగంధాలూ చూశాటప్పటికి, వాళ్ళకి ఆకావా
లన్నమాట హుజూరు హుకుం కంశునూ యెక్కు_వది
అన్నట్లు తోచింది.

వెంటనే వాళ్ళలో వొకడు లోపలికి వెళ్ళి, సెలవు

గి

“రాచపీనుగు తోడులేకం డా వెళ్ళదు”

పొంది వచ్చి, వారిని ఫీసుకుపోయి నవాబు మెదట
హోజరుపెటాడు.
(A)

3

దర్చా రంతా నిండి పోయివుంది.

కిటకిటలాడిపోతోంది.

వజీర్లూ, కిలేదార్లూ, సొజుదాధ్లూ, సరదాన్లూ, జాగీరు
దార్హూ, సౌదాగహా-అంశౌ* యిలాంటి (పజ్ఞావంతులే
కాని అక్కడ కేవలం మనుష్యు లెవరూ లేరు.

రాచవారిని చూసి వారూ వి భాంతు లయినారు,

దర్చా రంతా యేదో నైక కొత్త తేజస్సు నిండినట్టు
కనబడగా సవాబున్నూూ చకితు డై నాడు.

ఒక్క తుణం గాంభీర్యం విరాజమానం అయింది.

తరవాతే సవాబు వ్రింగితం కని వెట్టి న్రెకవజీరు అడగ్గా,
వమ్మతియుల మొనగాడు అంగకున్నాడు,

“మేము వాలా దూరంనుంచి వస్తున్నాము”

66 ౨9

“ఉదారు డైన (పభువైనాా శూరు డైన్మ (పతిస్పర్థి
అయినా దొరక్కపోతాడా అని బయలుదేరా ము”
22

ణి

గోరె

శ్రీపాద సుట్రవ్యాణ్య శాస్త్ర చిన్న కథలు
“మేము సూర్యవంశత్ను త్రియులం”

కళళ 3)

“కతి పట్టి దుష్టశిక్షణా శిష్టరత్షణా వెయ్య డాని
మానాలి యేర్చడింది”

“యుద్ధం చెయ్యడం మాకు విలాస క్రీడ”

వినివిని వజీరుశేసి తిరిగి “యింకా అనేకులకూ అంతే”
అన్నాడు నవాబు,

రాచవారిశకేసి చూస్తూ వజీరు ఆమాటకి శుకాను
వాదం చేశాను.

దానిమాద “కావచ్చు కాని (ప్రాణాలు పూర్తిగా
పోయాశే శ్షత్రియుడి చేతిలో వుండిన కతి కిందపడి
పోతుంది” అన్నాడు మొనగాడు,

“ఇంకా చాలామందికిన్నీ” అంటూ నవాబు వజీరు
శేసి చూశాడు. వజీరు రాచవారిని చూస్తూ ఆమాట
కూడా అనువదించాడు.

పురస్తుర చూస్తూ “అలాగేం?” అనుకుని, మొనగాడు
“రాచవీనుగు తోడు లేకుండా వెళ్ళదు” అన్నాడు,

గొ

“రాచపీనుగు తోడులేకండా వెళ్లదు”

“లంకు”

ఒకరిశేసి వొకరు మూసుకుంటూ నవాబూ, వజీరూ
వొకు-మౌాశే యీవమాట అన్నారు.

“అంకునా? చెబ్బతినిన్నీ యెదటివాణ్ణి చంవీగాని
శ్ష్మతియుడు వావడు”

“వాలా సాహస మెన మాటి”

“చూపులకు అలాగే కనపసతుంది”

“కనపడ్డ మే కాదు. అంతే

“ఎన్నటికీ కాదు”

“కా శ్రే? ఒక్కొక్క జూతిలో నూరులీ వాలామంది
పుట్టవచ్చు.

9699096996 96096 భ4ఎ 449 ఆకలి కి 9

“వారిలో చాలామంది అసపహో యళూరులే కావచ్చు”

కళళ 39
8 6 9 ఛి 9980 ©

“ఎదటివార్లే కూల్చినా కూల్పక పోయినా, ఒక్కొక్క
శూరుడు తాను పోరాడుతూనే |పాణాలు విడవవచ్చు”

కళళ 9
ఠి

“అంతే కాని పోటు తినీ కూడా పొడిచికాని చచ్చిపో
డనడం నమ శ్ర రానిమాట”
“తమ కలా శోచడం మా అదృష్ట మే. ఏమంశే?

శా

(శ్రీపొద ను బ్రహ్మణ్యశా క్రీ చిన్నకథలు

అవునంకే కాదంటూ కూచోడానికి (పత్యశ్షవిషయం
కాని, యిది, శ్యాస్త్రీయవిషయం కాదు”

“అవును”

“కనక, తమరు పరీక చేయించవచ్చు”

సభ్యులు వులికిగాపడ్డారు.

నవాబు “ఎలాగా?” అన్నట్టు వజీరుకేసి చూశాకు.

వజీరు ఆమాపులు మాటల్లో పెట్టాడు.

దొనిమొోద రాజుల మొనగాడు మళ్ళీ అందుకున్నాడు.

“మాలో వొకడు, కటారి పిడిమోద చెయ్యి వేసు
కుని తమ సవమతంలో నుంచుుంటాడు”

66 3)

(fa గ Ye న్‌
తను సర్హార్లలో తమ యిష్టంవచ్చినవారిని తుపాకీ
యిచ్చి మావాడి యెదట పదిగజాలలో నుంచో పెట్టండి”

66 9

“ సరదారుచేత తుపాకీ వేయించండి”

6 షీ
ళ్‌ 6జి

“మావాడు ఆదెబ్బ సంతో హంతో అందుకుంటాడు”

“అదెలాగా తప్పదు”

“తప్పడం యొందుకూ? తప్పితే యిక మాక్షు తియుల
విశిష్టత యేమి కనపడుతుందీ ?”

గ

“రాచపీనుగు తోడు లేకండా వెళదు'”
య

నవాబు నిరుతృరుకు కాగా, నజీరు మిడుతూ మిడుచూ
మూశాడు,

“చత గించారూ?” అంటూ మొనగౌ పబ మళ్ళీ
అంగుకు న్నాడు.

“విశదం నిమిత్తం మళ్ళీ మావి చేసుకుంటున్నాను.
నావాడు ముందు ఆసంకుదెబ్బ తింటా ఫి”

క నిని! ల

“ల్రిసీత్రిడంచో పే ముం కురుకు తాడు"

“ 468?”

“ఒక్క-యేటున తమ సరదారుని పొడివేసాడు”

నవాబు హృదయం గుఏగుబ లాడింది,

సరదార్లు మెరుపు కొట్టిన ట్రయిపో నూరు.

“ముందు మోవాడూ, తరవాతే మావాడూ పడి
పోతారు” అన్నాడు మొ గాడు.

సభనిండా సన్నంగానే గుసగుసలు ేగాయి.

వెంటనే “అంకుి అన్నాకు వజీరు.

“*బందాకా మనవి చేసుకున్నదే. రాచవీనుు్సు తోడు
లేకుండా వెళ్ళక” అంటూ మొనగాడు మోసంమోద
చెయ్యీ వేసుకున్నాడు.

దర్చా రంతౌ మొవనట స సం మయి పోయిండి,

Pa

(శ్రీపాద సు ద్రహ్మణ్యశా క్రీ) చిన్నకథలు

తరవాత అప్పుడే మేలుకున్న ట్లయింది.

చివరకి “ఇదేదో చూడవలసిందే” అన్నట్టు కనుబొమ్మ
లెగర వేసుకుంది.

ఇలా మాసి అలాచూని సభ్యు లందరూ తనకేసి
చూశాటప్పటికి, శౌర్యం వుప్పొంగ ౯, నవాబు * రేపు
జాముపొన్దు వేళ పరీక్ష” అని చెప్పి నాటికి, క తీయు
లకు సెల విచ్చాడు.

వెంటనే వజీరు, ఆతిథ్యం నెరపడానికి, రాజులవెంట
వొకసరదారుని పంపాడు,

బ్ర

ఆరుగురు త్మతియులు రాగా దర్చా గంతా విరగబడి
పోయింది.

అందులోనూ పచ్చబట్టలు కట్టుకుని వున్న యువకుణ్ణి
చూసి న్రదిక్క మయిపోయిండి

ఉభయపశాలవారూ “సంయే” అంశు “సంయే”
అనుకున్నారు.

'మొనగాడి "పెద్దకొడుకు. ముందు తండికీ తరవాత
వరాసగా తక్కిన నలుగురు క్షతియులీ పాదాభివంద
నాలు చేసి వారి దీవనలు శిరసావహించి, నవాబుకీ

ల

“రాచపీనుగ తోడులేకుండా వెళ్లీదు”

మళ్ళీ సలాములు చేసి కటారిపిడి పట్టుకుని నిర్షిష్టస్థలంలో
నుంచోగ్యా దట్టించిన తుపాకీ పుచ్చుకుని వచ్చి, అతని
కభిముఖంగా పదిగజాలలో సన్రైక తురకయోధుడు నుం
చున్నాడు,

మేడమోది జనానావారి చూపులికి కిటికీవూచలు
కరిగిపోయాయి,

చూసిచూసి నవాబు కన్నుగీటాడు.

తుపాకీ “ఢా” మ్మ్‌ంది.

ఆఅగానుకి మూతలుపడ్డ ద ర్చారుక్షళ్లు మళ్ళీ విడబడే
టప్పటికి దెబ్బతిన్న రాచకుమారుకు, శెవ్ష్వన అరిచి,
చ్మరున కటారి దూసి చెంగున ముందు కురికాడు.

కాని,

వముగజులే వెళ్ళి కుప్పగా కూలిపోయాడు

అందుకే దర్భా రంతా వూగిపోయింది.

నవాబుకూడా “ఫక్‌” అన్నాడు,

శాని మొనగా డిబేమా గమనించ లేదు.

రంగస్థలంలో కొక్క. వుడాం వేశాడు,

“నేను పఠితుణ్ణి_తమరు_నన్ను_ తాకనద్దు” అంటూ
మెడలు వాల్చేనీన కొడుకుశేసీ చూడకుండా, అతని
చేతిలో వున్న కటారి మాతం వుళాక్కుని “మళ్ళీ

గ్‌

(శ్రీపాద ను బ్ర వ్మాణ్యశా శ్రీ) చిన్నకథలు

యిప్పుడే వస్తాను” అని నవాబుకి విన్నవించి మెరుపయి
పోయాడు,

రగ

అక్కడ, బసలో, చూనీమాడ్డంతో శ్రే భర వాలకం
అంతా (గహీంచేసి, వెట తొలగించుకుని, భార,
గుండెలిచ్చి యెదట నుంచుంది.

వెంటనే రివ్వున కటారి యెక్కి “నిజం చెప్పు, నీవెద్ద
కొడుకి- తండి యెవడూ? అంటూ వ్రరిమాడు
మొనగాడు,

అది చూసీ ఆమె మందహాసం చేసింది.

అబ్బర మా?

రాచకుమాళ్ళకి వుగ్గుపాలతో యిలాంటి వురుములు
నేశ్చే అదిక శ్రీ ఆమె,

“మంకు పొడిచేసి తరవాతే అడిగినా చెబుతొను
కాదూ?” అంటూ (పారంభించిం దామె,

“ఏం, వెద్దబ్బాయి రసాభాసం చేశాడా?”

66 39

00 668° విక తి tt 90 అతి ఓ

“అనుకుంటూ నే వున్నాను”
66 9)

తిది టి 666 99 9 99869 శ 99

౧౨౦

“రాళపీనుగు తోడులేకం డా వెళ్లదు”

“అయినా అనుగహం వుంచే వివరాలు చెప్పండి”
మొనగాడికి నరా లన్నీ తోడేసిన ట్టయిపోయాయి.
“అనుకుంటూనే వుంది” ట.
ఆకళ్ళల్లో యేమి శౌర్యమూ!
౧
అలాంటి తల్లి చేతుల్లో వెరిగినందు కయినా ఆరాచ
కుమారుశు తం|డిమాట నిలిపి వ్రండవలసింది.
మొనగాడికి కోపం ఫో లేదు.కాని, వుద్ధృతం అణిగింది.
మొలకట్టులో పెట్ట లదు, కాని కటారి దించేశాడు.
చివరికి జకిగిందం తొ చెప్పి “మేం చెబుతా” వన్నాడు,
“ఎప్పుడు పుట్టిందో మాతల్లుల కోవ?”
ష్‌ “6 G98 ఈ? 22
“మాతలులూ, మూ తల్లుల తలులూ వారి తలులూ,
౧౧ ౧ ౧౧ ౧
యింకా నెనకటివారి తల్లులూ యెప్పుడూ యెక్కడా,
యెవరిచేతా వేలుపెట్టి చూపించుకో లేదు”

“అయినా, త మకిప్పు డిలాంట్‌ సం బేహు. కలగడంలో |
అసంగతం మెమో లేను”

“చీల్చి చూసుకోండి, దీనినల్ల నాగుండెలో కూడా
లు
గాయం అయింది”

౧౮౦౧

శ్ర సాద సు ట్రవ్మాణ్యశా( స్రీ చిన్న కథలు

“అయితే, ఇదిలా జరగడానికి పెద్దకారణ మే వుంది”

6 ౨9

“నాదగ్గిర పాలు చాలక, పెద్దబ్బాయికి కొన్నాళ్ళు
'వెంకటలనీ, @ సలు కూడా తగిలాయి

ఇది విని మొనగాడు వెద్దసిట్టూర్చు విడిచాడు.

దీంతో అతనికి నెమరు తిరిగింది.

చెప్పడాని శ్చ వుందీ? దా సిపాల్పు రాచ బిడ్డని, అయికు
గజూలు వెనక్కి లాగేశాయి.

“ముదట పరీత్‌ చేసే తీసుకువెళ్ళి వుండవలసీంది”
అని మనస్సు అనగా “అలాంటివాడు పోవడమే మంచిది”
అని బుద్ధి రుమాయి.చి అనేసింది.

“దర్బారులో యే జరిగిందీ?”

“అబ్బాయి అలా పడ్డాడు నే నిలా వచ్చాను. అప్పు
డక్కడ లేకపోవడమే మంచిది. ఉంకు యేం దుష్తుమాట
చెవిని పడి వుండునో?”

“నిజ మ్మే కాని యింకా యిలా నుంచుంకే మెలాగా?”
(పేనే 9

és చిన్న బ్బాయిని..*
ఇలా అంటూ త ల్లి తన శేసీ చూశొటప్పటికి కా

౧౦౨

““శాచపీనుగు తోడులేకుండా వెళ్లదు”

యా నేను వస్తాను పదండి” అంటూ శెండో కొడుకు
ముంకుకి వచ్చాము

కవెడుతున్నాము. వీలయితే అబ్బాయి కీరి తీసుకు
వస్తాను. లేకనో తే_ లేకపో... తే_” అంటూ మాట శేల్చే
చాను మొనగాడు.

“ఆకటారి యిలా దయచేనీ వెళ్ళండి” అంటూ
భార్య, వైట సద్దుకుని చెయ్యి చావింది.

కటారి యివ్వడంలోనూ, పుచ్చుకోడంలోనూ చెయ్యో
చెయ్యో తగిలాయి.

దాంతో ఆఉభయవిద్యుత్సులూ కలిసినట్టు కాగా
శౌర్యం (పదీప్తం అయింది.

శిరస్సుమోద చేతులుంచి దీవిస్తూ, ఆశ్ర దిక్కశే"ర్యం
అంతా, ఆదంపతులు కొడుక్కి. దఖలుపరి చేశారు,

(=
తన "పెద్దకొడుకు అలా మెందు కయిపోయాకో ఆకారణం
చెప్పి, చిన్న కొడుకుని చూపించి “యిప్పుడు మళ్ళీ తనిఖీ
చేయిచండి. ఇది చివరిది”అని విన్నవించోడు మొనగాడు,
అది విని దర్చా రంతా నిర్చళ్ల మయిపోయింది.
అబ్గిల్రాంటి అసాధ్య ప్రతిజ్ఞ నెర వేర్చుకోడానికి రత్నాల

౧౦౩

శ్రీపాద ను బ్రవ్మాణ్యశొ స్రీ) చిన్నకథలు

వంటి కొడుకుల్ని బలిపెటుకోడమా?” అన్నాడు నవాబు,

శత్రగ్సు (వీతిః చాలాచాలా నమస్కారాలు. అయితే,
నాపెద్దకొడుకు అలా నడిదారిలో పడి నుండగా, తమకు
నాకొడుకులు రత్నా లన్నంత నూ తాన నాశేం త కీ 25
అని బదు లడిగాడు మొనగాడు.

“చనాగా ఆలోచించుకోండి”

౯ ఒక్క కు ఆలోచన. ఒక్కటే నిశ్చయం”

(గ 9
శిత €

“కము మానహానికి వార్చుకో లేము”

“మరి తము వంశం మాట?”

“ల పఠిస్థాభాజనం అయిపోయాక యిక వంశం
నుంకే యేమిటి, లేకపో తే యేమిటి?”

ఈవమాటమిోద, తక్కిన నలుగురు క్ష త్రియులూ వక్టొ
కరే లేచి “బతికి వ్రన్నంతకాలనూ మేము ఆదంప
లను పార్యతీపర మేళ ఏరులుగా భావించి చేవిం చుకుం
టాము” అని చెప్పారు.

ఇదివిని మొనగాడు సంతృప్పి కనపరిచాడు,

అతని కొడుకు పరమానందభరితు డై నాడు,

అప్పుడు నవాబు దర్చారంతా పరిశీలించాడు.

ఇలాంటి (పాణోత్రమణాలెన్నో చూసిన కళ్ళవి,

౧a

““రాచపీనుగు తో డుబేకుండా వెళ్లదు?”

వె గా శౌర్య పస్తావన వచ్చినప్పుడు, కొబ్బరిచెగు
మీదనుంచి పుచ్చ పడడం యెలాంటిదో మనిషీ మెష
మోాదినుంచి తలకాయ పడడనూ అలాంటి దే.

శిలిక్టి సాయం, యిప్పు శు మతాంతరుల శౌర్యం సరీ
వంచడం,

కాగా అందరి మొగాలమోదా అం తోొణికిసలాడి
పోయింది,

అది చూసీ నవాబు మళ్ళీ సెలనిచ్చాడు.

వంటనే తం డికీ, తక్కిన కులం వారికీ పాదాభివంద
నం చేసి నవాబుకున్నూ సలాము చేసి వెళ్ళి, కటారిపిడ్డి
పట్టుకుని రాచకుమారుడు యుక్నస్థలంలో సింహప్పిబ
లాగ నుంచున్నాడు,

ఈ సందుబాట్లో తుపాకీ దట్టిందుకుని వున్న తురక
యోధు, నవాబుకి సలాములుచేసి, దర్జాగా వెళ్ళి, అతని
యెదట పదిగజూలలో నుంచున్నాడు,

వెంటనే దర్చారు నిస్తరంగసము దం అయిపోయి ది,

సభ్యు లందరూ అనిమిషు లయిపోయారు.

మొనగాడు, చూపుకూపులతో పొడిచి కొడుకు
శే"ర్యం శెచ్చగొట్టి తప్పుకున్నాడు,

నవాబు మళ్ళీ కన్ను గీటాడు.

౧౦౫

శ్ర్రైపౌద సు బ్రవ్మాణ్యశ్యా మీ) చిన్నకథలు

తుపాకీ మళ్ళీ పష ముంది.

“ఇకళయినో మాట తక్కిస్తాడో లేదో” అని మొన
గాడు అందోళపడుతూ వుండగా, “ఏమయింది? * అంటూ
తురక లందరూ అతతంశో చూడబోయిన్నీ, చిరతలు
కమ్మి కలు సాగధినపకక అవస్థపకుతూ వుండగా “హార
మహాదేవి” అంటూ నెక సింహనాదం వినిపించింది.

తురకయోధు, శాచకుమారుడు గుండుదెబ్బ తిన
డమూ, కటారి దుయ్యడమూ, తనమోాదికి వురకడసమూ_
ఇవేమి మెరగడు. కెన్టున శేకమ్మాతం వేశాడు.

నిదానించగా తురకయోాధూ, రాచకుమారుడూ
వొకరిపకం ని వ్రైకరు పడి వున్నారు.

తురకయోధు వేగులు బయటికి వచ్చి వున్నాయి.

రాచకుమాకడీ వక్షం తూట్లు తూట్లయి కోయి వుంది,

ఆ (పదేశం అంతా ర కృకొల్లయిపోయి నుంది.

కటారి రకం భోడుకుంటూ రాచబిడ్డ చేతిలోనే
వుంది కాని తుపాకి తురకయోధుకి గజుదూరంగా పడి
వుంది,

చర్చారు తనకళనే నమ్మ లేక పోయింది.

తండి,మాసంమిద చెయ్యి వేసుకోడం చూసి వక్క
నాటు చిరునన్ర్వ నవ్వుకుని రాచబిడ్డా నవాబు తట్లు

౧4౪

“రాచపీనుగు తోడులేకండా వెళ్లదు””

దిగి బయలుదేరడం చూసి వొక్కమాటు మాదహోసం
చేసుకుని తురక బిడ్డా మెడలు వేలవేసేశారు.

గి

వకశాలంలో, వున్న యిద్దరు కొడుకులనూ కోలో
యిన మొనగాడు, ఆనందతరంగితా లయిన కళ్ళతో
దర్బారు కలయచూని, ముద్దు పెట్టుకోదలిచిన నవాబుకి
దశ్హాగా చెయ్యి అందించాడు,

$x x % x

నవాబు మొదలు పారాజవానుదాకా అక్క-డ వున్న
వా రందరూ పడివున్న తురకబిడ్డనీ, రాచబిడ్డలనూ సలా
ములు చేసి గౌరవించారు.

నవాబు తన లిలోద్యానంలో నదె న స్థలా లిచ్చి,-

తురక్యయోధుని పూడ్చించి అక్కడ చక్కని మవాలు
కట్టించాడు. '

శాచకుమాళ్ళను దహానసంసా,-రం చేయించి ఆ స్థలం
లో తులసీబృందావనం వేయించాడు.

తరవాత, ఆతను తుతియులకు సై న్యాధిపత్యా
లిచ్చాడు. జాగీ ర్లిచ్చాడు. దర్శారులో యెగువవీట
లిచ్చాడు. కనకాభిపే.కాలు చేశాడు,

వ్షుతియులు, నవా బుని చేవుణ్ణికొలిచినట్లు కొలిచారు,

౧౦౭

(శ్రీపొద సుబృవ్మాణ్యకాన్త్రీ చిన్నకథలు

అతని రాజ్యమూ, వైభవమూూ, (ప్రతిష్టా ద్విగుణితం
చేశారు,

కొంతకాలానికి మొనగాడు కాలం చేశాడు.

అతని భార్య సహగమనం చేసింది.

అతనివంశం అంతటినో సరి,

పోగా మిగిలివ్చన్న నాలుగుగో తాల కత్రియు'లే
ఆంధ దేశంలో స్థిరపడి వంశాభివృద్ధి 'పడశారు,

అంచేత అంధ తక్రియులలో యిప్పుడు నాలుగు
గో తొలవారే వున్నారు,

జూన్‌ గిగా
(భారతినుంచి సవరణలతో)

ఇల్‌

ఏమానం యెక్క_బోతూనూ

శీ పావ సుబ్రహణ్యశా స్రీ చిన్న కథలు
విమానం యెక్కబోతూనూ

“వెంకయ్యా! శ

దిగాలు పడి పోయిన్నీ దిటవు తెచ్చుకుంటూ _బకువుగా
అడుగులు 'వేస్తూ._అప్పుడే గుమ్మం దాటి వచ్చిన చెలి
కాని వెంకయ్యను చూస్కి యెదురు చూస్తూనే వున్న
మల్లమ్మ, యిలా అంటూ లేచి నుంచుని రెండడుగులు
ముందుకి వేసింది.

“ఏమి తల్లీ?”

“ఏమని సెలవ

“ల్పదిగో క జారు”

ఇలా అంటూ, అతను, చ్మరు మని నెరలోనుంచి
కె డారు తీసి పట్టుకుని చెయ్యి చాపాడు. “ రాజు గుండెలు
తియ్యడాని కేనా?” అంటూ ఆమె అది అందుకుంది,

౪ అదెలాగ మాతల?”

“ఏలా గంశు? నేను వెలమబిడ్డను కామ టయ్యా?”

“అది పురుషుల పని తల్ల”

alee,

శ్రీ పాద సుబవ్మాణ్యకా శ్రి చిక్కకథు

“వెలమల ఆడవాళ్ళు చేతగాని వాళ్ళా?”

“వెలమ స్త్రీలు అసూర్యంపళ్యఎు కారు ఏమా సన

“లంకు?

“ఆంకునా?''

ఉలిక్కి పడ్తాడు వెంకయ్య, ఇది | పకిఘటరం అన్నకు
రూడా 3 డత నికి. (ఇచిన వానెమ్మా
కొత్తమాటలు మాట్లాకుతున్నావూ?” ఇఏ నీకు తెల
వందా? నేను చెప్పాలా”

ఉబ్పప్పుకు మో అర్థం యేమిటో అని__”

“ఇప్పు దేమి టప్పు డేమిటి యెప్పుడూ వోడక్ట శే
అర్థం, మిరు బయటికి రాకాడకు”

“మంచి అర్థమే. ఏం, బయటికి వస్తే? ”

“త్రము స్రీలు పరపురుషుల కంట పడ్డ తరవాత,
యిక 'వెలమలకు మర్యాద యెక్కడి దమ్మా? ౫”

“ఏంత పాపిష్టీ బతుకయ్యా మాదీ? మాలమాదిగల
"దగ్గిర్నుంచి (బాహ్మలదాశా అన్ని వర్ణాల (నీలూ అవ
సరం వచ్చినప్పుడు బయటికి వస్తూవుంకు వారికి లేని
మానభంగం మాశెలా వస్తుందయ్యా? ”

“మొదణ్జుంచీ అది మన ఆచారం కాదు టమా ఇ? స

“స్థితి విషమించినప్పుడు కూడా అం కేనా? ”

O౧3

విమానం యొక్క బోతూనూ

“ తెగించినవాళ్ళకి విషముంచడం యేమి* త్ల ? *'
“అదీ మాట, మరి మేము తెగించవద్దూ? ”
“అవశ్యమూనూ”

“ఎందుకో? ౫

“ పభువు ఆ నెరవేర్చడానికి”

“ గొంతుకు పిసుక్కోడాని కన్నమా...అవునా?”
ఈమాటలో శర్యం తలమునక లయింది.

అతను మొగం వందుకున్నాడు.

“అంతేనా? ”'

మొగం వై కెతాడు ; గాని పక్కకి తిప్పుకున్నాడు,
“మాట్లాడ వేమయ్యా? స్‌

“ఏమి చెప్పను తో? *

కర్మమయ్యా? శతున్ర వచ్చి వీకమోద కూచున్నప్పు
డయినా- మొగవాళ ఎ్టీ తల దాటి వచ్చినప్పు డయినా_
“వలమవీరులకు తలదాటి రావడం యేమిటమ్మా? మ
ఈమాట అనేటప్పు డకని చూపులు చెరకాకు బలే
లయిపోయాయి,
“ వమిటీ?. ,. ...మళ్ళీ అకు ఆమాట”
“సం అనకా?”'

దెగి 1

(శ్రీపాద ను బ్రహ్మణ్యశా క్రి చిన్నకథలు

“అయి త్తే యిప్పుడు నీ శాకకు కారణం? ”

“అష దొరచారి ఆజ్ఞ”

“అబే నయ్యా! వోనీ, దాని కారణ)? *

“మానభంగభయం_”

“ఏమిటీ?...... ఎవరికీ? బొబ్బిలి వెలమ శ్రీలశే? ”

మల్లమ్మ యిలా న్రరిమింది. గతుక్కు మన్నాడకను, '

“మేము యుద్ధరంగంలోకి వెడితే పగవాళ్ళింకకంకే
కఠినంగా మాట్లాడతారా? ”

“శరా ని కిది సమయమా అమ్మా? ”

“అది నే నడుగుతున్న మాట, వెలమ స్త్రీలు బయటికి
రాకూడ దన్నది నామాన్యధర్మం, చ విషమి చినప్పు
'జెందుకు రాకూడదూ? *”

“వెలమలు ఇదివరలో చేసిన యుద్ధాల్లో ఎప్పు
డయినా (స్రీలు ర్త _్రిపట్టడం_”

6 త్రున్చు దప్పయత్నాలు ఫలీ చడానికి సిద్ధంగా
వుండడమూవె వారు కోట విడిచి పొమ నడమూా... i

“ఒక్రదాని కొకటి మెప్పు డేనా పోలిక వుంటుంచా?”

“మరి యి కెందుకా క ప్పటప్పటి వెలమ స్త్రీలు
యుద్ధరంగాల శెందుకు వెళ్ళ లేదో మన కేం తెలుసూ?”

అత'సికి జవాబు తోచలేదు.

wu

పిమాన౦ యెక్క_బోతూనూ

“కాకపోయినా, ఇప్పుడు మనకి వచ్చిన అవస్థల వంటివే
వారికీ వచ్చా యన్మీ ఆయినా అప్పటి వెలమ్మన్ర్రీలు యుద
రంగ'లలోకి వెళ్ళక అంతఃపురాల్లోనే పొడుచాకునో,
కాల్చుకునో బుగ్గి అయిపోయా రనీ నిదర్శనా లేవీ? అదీ
గాక: వారు వీరమాత లయి నృండవచ్చు. వీరపత్నులు
న్నూ అయి వుండవచ్చు. తాము “ఏరాంగనలే అని అని
పీంచుశోడానికి వారు ముచ్చటపడివుండక పోవచ్చు. ఇప్పుడు
మే మలా కాదు. కోటలో వున్న వెలమ లందరూ
“మన మైనా విజయ రాముణ్ణి పొడి చెయ్యనద్దా?” అంటు
న్నారు. మా శౌర్యం అంతా యేమి కానూ? కత్తి పట్టా
లని నాకు సరదా పుట్టింది. నేను ఏరమాత నవుదునో
కానే తెలుసుకోవా లంకే నా బిడ్డ పాలబుగ్గలవా డయి
పోయు, ఇక నే నేం చెయ్యాలీ? చిన్నతనంలో నే “మల్లమ్మ
మెన్నిక అయిన” దని వేరు తెచ్చుకున్నాను. నీ [ప్రభువుకి
తగిన రాణి ననివించుకున్నాను.మరి యిక “విజయరాముడి
పాలిటి మహిపాసురమర్హ ని” ననివీించుకో వద్దు టయ్యా?”

ఈమాటలతో వెంకయ్య చెవులు గళ్ళుపడ్డ ట్రయి
పోయాయి,

“ఏ ముటావు వెంకయ్యా? స

ఏదో అనబోయాడు కాని మాట లేదు,

౧౧౫%

(శ్రీపొద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రీ చీన్న కథలు

“వెలమల (పయళత్నాలు వ్యర్థం అయినప్పుడు... వెలమ
దొరల శె ర్యం నిస్తేజం అయిపోయినప్పుకు-”

కళళ గి 9 3

అ మన్నావు తల్లీ |

ఇలా అంటూ అతను వ్సుదిక్తు డై నాడు, ఈమాటలో
అతని శౌర్యం అంతా మూ శ్రీభవించింది.

“ఉలిక్కిపడకు. నువ్విప్పు డేమి చెయ్యడానికి వచ్చావో
తెలుసుకు మరీ మాట్లాడు ,..... చూడూ. బొబ్బిలి
వెలమపీరుల (పతాపు మొక్క-పోయినప్పుడు-” '

“విన లేను, అమ్మా! సహించలేను, నువ్విక యీ థో
రణి మార్చకపో లే నార కం వుడికెత్తిపోయి.__”

అతని చెయ్యి గఫీమని రెజారుమోదకి పోయింది.

“ఇంకా యెప్పుడో వుడుశెత్తుతుంది. ఇప్పటికి మంచు
గడలాగే వుంది కదూ? ౫

Go

“హరహరా ! మహాదే_వ ! చెల్లెన్మూ ! ”

ఇలా అంటూ, పళ్ళు పటపట కొరుకుతూ కిజారు
దూస్తూ, నిప్పులు కక్కుతూ వైకి చూశాడు, ఏరా వేశం
తో అతని శరీరం ఆపాదమ స్తకమూ మెరుపుతీగ అయి
పోయింది , కాని ఆదూపులకు “నే నేం చెప్పాను? ను

39 దర ఆర గై

వ్వేం చేస్తున్నావు? ” అంటు కస్తురుతున్నట్టు రంగా
రావు ఉగముఖం కనపడింది,

౧౧౬

వీమొనం యెక్క_బోతూనూ

వెంటనే గభీమని ఆన్రదేకం అడ్డుపడిపోయింది.
మొగం వాలిపోయి ది. దంతఘర్ష ణం [కమాంతరువు
లలో తగ్గుతుండగా, “తల్లీ... .తల్లీ షే టు! అని ఆగి
అగి పలుకుతూ అత నది నిట్టూర్పులుగా మార్చేశాడు.

చెయ్యి, తోటకూర కాడలాగ వేలాడిపోయింది.

ఈబుస్పలూ, యీచల్ల బడిపోవడమూ మల మ్మకు వీవ
పుట్టించాయి.

“వీరాలకా విరోధులు లొంగుతారు” ఒక్క- రోజుకే
నిరాశ చేసుకోవలసివచ్చి నప్పుడు వెలమల కింకా మర్యాద
అంకే యేమిటయ్యా? నిజుగ్యా ఇప్పుడు బొబ్బిలి వెల
మల రక్తం వుడుశెత్తె స్థితిలోనే వుంటే శతు వింకా అలా
కులుకుతూ వుంటాడా? ఏమి దుష్కాలం వచ్చిపడింది?”

“-కాలం దుష్ట మయిపోయింది కనకనే (పభువు ఆజ్ఞ
యిలా వ్రుంగి””

“తప్పు తప్పు. కాలం దుష్ట మయిపోయింది కనకనే
శ్రీలు కూడా కత్తి పట్టాలి. వీరాధివీరు డయ్యుండిన్నీ
బొబ్బిలిమిదికి రాడా సొంతంగా రాలేకపోయాడు,
వజాలవంటి మహాయోధులు పదుగు రుండినా అతగాడు
తురకల సాయం పుచ్చుకున్నాడు. దాని ఆంత ర్యం మో
స్త్రీల

"చవుయినా (గ హిం చగలిగారా? ఇలంటి స్థితిలో

౧౧౭

శ్రీ షౌద సు బ్రహ్మణ్యశొొ స్రీ చిన్న కథలు
సాయం పుచ్చుకోడం వెలమలకు లజ్ఞాకారణం కాదని
వూూహించ లేరా వెలమలు?”

అత నేదో అనబోయాడు; గాని అంతలో,

“వై గ్కా పురుషులు (స్త్రీలను కోరడం కా దిది, తే
వురుకుతా మనడం. భేదం యే మయినా తెలిసిందా?

“ఫలితం”

“ఫలితమూ? 'వెరివాడా? రాజు బొబ్బిలిమోదికి సొం
తంగా రాలేకపోయా డంశే అది అతనికి ప్రీశ్వం కాదు
టయ్యా? అలాంటి శత్రువును బొబ్బిలి వెలమదొరసానులే
పరిమారిస్తే ఫలితం యెంత చక్కగా న్రంటుందో వూ
హించుకో లేన టయ్యా? క

ce తనీ rr.

“కలా చూడు నాయనా! (శ్ర్రీరాజా రావు రంగా
రావు దొరవారికి నేను ధర్శపక్నినే, మరి వారికి సహధర్మ
వారి జని కూడా అనిపించుకోవన్తు టయ్యా? ”

“కాక యిప్పుడేమి లోటు వచ్చిందమా a క్ట

“ఏమి మిగిలింది తండి? “బొబ్బిలి రాణికి మూడూ
ళ్ళు ముండభరణం యిసా” నన్న రాజు బలి కేవుండగా,
బొబ్బిలి రాణి ఆత హత్య చేసుకోవడమా? ఇది నాకు
మానభంగం కాదూ? ”

౧౧౪

విమానం యెక్క_బోతూనూ

౯ ముండభ్ధరణం” అనే మాట అతనికి చురుక్కు. మని
పించింది. “అలా అంటాడా? ” అని రాజుమోద్యా “అలా
కభురంపడం యేమో?” అని మల్లమ్మమిాదా అతనికీ
చాలా కోపం వచ్చింది. అయితే, అది (పారంభంలో నే
మిళిత మయిపోయి యీకభారగా రావడ వల్ల యిక్ష);-డ
(పకటించడానికి ఏలు లేక----'సండెలు తాళక లోపలో
పలే అణిచేసుకున్నాడు. ఈ [పయత్నంలో వుండడంవల్ల
అతను వరి జవా బయినా చెప్పలేకపోయాడు.

“మో (పభు వెక్క డయ్యా? ”'

ప మొగసాలలో... వెలమలమధ్య-సర్వసన్నద్ధు లె.”

“వెళ్ళి యీ సంగతి చెప్పి రా”

“ఆజ్ఞ లేదు తల్లీ!)

“సోనీ, నేనే వెడతాను. నా కడ్లేమిటీ?”

“నీ క్రడ్డేమి టమ్మా? నిన్నడ్డుళోడాని శెవడికి గుండె
లున్నాయి త ల్తీ ? అయి తే, ముందిక్క-డ పొడిచి”

ఇలా అంటూ అతను తర్జనితో నినైశిస్తూ యెకు
రొమ్ము విరుచుకు నుంచున్నాడు.

“వని మాట అన్నావూ? అదా మల్లమ్మ చేసే పని?
ఎంత చక్కగా వూహించావూ? నేను కై జారు దుమ్య
డమే వస్తే అది రాజు చేపలు బయటికి తియ్యాలి. స్వజనం

౧

(శ్రీపాద నుబృవ్మాణ్య శాస్త్ర చిన్నకథలు

మోద టయ్యా నా (పతాపం?

ఈమాట శూలమై అతని గుండె దూసుకుపోయింది,
దాంతో మాట నిలిచిపోయింది.

“మల్లమ్మ శ్ర అంకే నీకు వారి సపక్షపర పమనిహ్హ
మభామురా లని తోచిందా నాయనా?”

పక్కవాటుగా వున్న మొగం ఆమెశేని తిప్పుకున్నాడు,.
"కొని చూపులు మాత్ర తివానీమాదే వున్నాయి,

“అయితే, వెంకయ్యా! నా కిక నాచేవుడి దర్శనం
లేదు టయ్యా?'

అప్పటికి గుక్క తిప్పుకోగలిగాడు. అయ్యవార్లంగారు
నూరిపోసిన పురాణసారం అంతా గఫీ మని నెమరుకి
వచ్చింది. దాంతో “ఈక్నదమానవకశేబరం విడిచి పెళ్లే
సీన తరవాత అది శాశ్వత బహ్మకల్ప మే కాదు టమ్మా
నీకు” అంటూ మొండిగా బదులు చెప్పాడు.

“మెట్ట వేదాంతంచాలిం చు. ఈమానవక శేబరంవున్నంత
చీచే_మానవక శేబరానిశే పగ అయినా, కనీ అయినా”

“ఈక ళ₹ెబరం శాళ్యతమా?)

“నీ వెలమతనం మూతం శాశ్వతమా?”

అతను మళ్ళీ మొగం వంచుకున్నాడు.

“బాబ్లి లి కొట్టడానికి వచ్చిన రాజుకి మ్మాత్రం తన

Aaa

విమానం యెక్క బోతూ నూ

కళేబరం శాశ్యతం కా దని తెలవదూ?

“ఈబాబ్బిలి పాటిమి దే అఏ వొరక్క-పో తే క వా?”

“ఆపనే కాదూ నేకు చేస్తా నంబున్నదీ?”

'యుక్రి తోచక, అతను “వాగ్యానం వాలి) చవు శ?”
అని లాలనగా అడిగాడు.

“బాచ్చిలి బేరి కోమటి రమణులు గోలొ్క-ండసర
దార్హను తూనిక రాళ్ళతో చీకాఫపరి చామ. బొబ్బిలి
ఫాటకపు స్త్రీలు విజయనగరం సరదార్లను రోకళ్ళతో
కుమ్మారు ట. బొబ్బిలి వెలమదొరసాను లామ్మాతం
అయినా కారు టయ్యా?”

౫ పభువు నాకోసం కనిపెట్టుకుని వుంటా రమ్మా?”

“నువ్వు కూడా వుంచే కాని చారు రాజుమోదిక
వెళ్ళరూ? తోడబుట్టువులనూ, తల్గులన్తూ వీల్లలనూ
పొడిస్తే గాని నీకు పొరువం నేకత్తదు కాబోలునేం?”

చేగులు తోడేసిన ట్రయిపోయి, అతను నిట్టూర్పు
విడుస్తూ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.

“ఎంత పాపం బద్దలాసిపోయిం దయ్యా! సత్యభామ
కాసె బిగించి విల్లు వంచి నరకాసురుణ్ణి గజగజ ' లాడించి
వేసింది. ఓరుగంటిలో ర్నదమ్మా పల్నాటిలో నాగమ్మా
కత్తి విసరగా పర సేనలు చెల్లాచెద రయిపోయాయి. మరి

౧౨3౫౧

శ్రీ) పొద సుబ్రివ్మాణ్యశా( స్రీ) చిన్నకథలు

బొబ్బిలిగడ్లమిాద, మల్లమ్మ కై జారు దూస్పే రాజేమయి
పోతాడో లోకానికి తెలవనగ్గు టయ్యా? *
“ఊహలతో యేమి లాభం తల్లీ? ?
విసిగిపోయి అతనిలా అ నేటప్పటికితకతొక్కినతాచు
లాగ, ఆమె *ఊహలా? ...వమిటీ[ో అని కస్సు నుంది.
“జరుగుతుందో జరగదో..”
“ఇంకా అదే మాటా? వెలమవీరుడి నోట రావలసిం
చేనా యీ మాట? ”

ళళ 32
రి

“నేటికి బొబ్బిలిగడ్డ విరిగిపోయిందా? *

»

“తాండ పాపారాయణిం గా రుంకే”

“పాపారాయణింగారి కీవార్త అయినా తెలిసిందో
"లేదో? అక్కడ రాజాము కోటగతి యేస్థితిలోవ్రున్నదో?”

“నిజమే, పాపారాయణింగారి కీవార్త ల్‌ అయినా తెలి
సీందో లేదో? రాజాముకోట సంగతి అలావుంచు,
బొబ్బిలికోట మాట యేమిటీ? ఇక దీనికి నీళ్లు వదులు
కోవలసించేనా? ”

“పాపారాయణింగారు లేరు, తక్కినవా రంతా ?

౧.29

వీమానం యొక గ బోతూనూో

బీరాలు పలికిన వెంగళరాయణింగా శేం చేస్తున్నారయ్యా?
చెలికాని వేంకటరాయణింగారి సంగతి కనపడుతూనే
వున్నది మరి రావు చిన్నా రాయణింగారు, దామెర ధర్మా
రాయణింగారు, ఇనగంటి నరసారాయణింగారు, కాకర్ల
పూడి వెంకటరామరాజుగారు, పం తెన బుచ్చన్న గారు_
వరయ్యా ఏ రంతానూ? వం చేస్తున్నా రయ్యా? రాజు
దుర్మణవార్హ నా చెవిని వెయ్యగల మొగవాడు బొబ్బిలి
పొటిమోద లేకు టయ్యా?”

st తినీ

“మాట్లాడను ...అయిన్మా ఏమని మాట్లాడ తావూ?
కల్సి యళిపిస్తూ జనానాలోకి వచ్చావు. మహాగొప్ప పని
దొంకింది నీక్కు కాని నాయనా ! బొబ్బిలి వెలమదొర
సానులకు, పగ వాళ్ళని పొడిచెయ్యడానికి "లేక పోశతేమానే,
సొంతంగా పొడుచుకో డానికయినాఅవ కాళంవ్రండనియ్యి”

౮ 9

“నూరు కుటుంబాల వెలమ్మస్ర్రీలు. చికిలీచేసిన చంద
హోసాలు. కష్టసమయంలో వుపకరించవలనీన యెంత శక్తి
అడవిగాసిన వెన్నెల అయిపోతున్నదీ? బొబ్బిలి కిలాంటి
పొట్లు వచ్చినందుకు వా కెంత కుమిలిపోతున్నారో,
నృ త్రువ్రులను చీల్చి చండాడా లని యెంత తహాతవా లాడి

౧౨౩

(శ్రీపాద ను బ్రమ్మాణ్యళా క్రీ చిన్నకథలు

పోతున్నారో యెవరు చూశారూ? వెంకయ్యా, ఇష్టం
లేకపోతే జయించినా మేము బతక మయ్యా! చచ్చి
పోడాని కయినా యుద్ధంలో వురకడాని కనుజ్ఞ యిమ్మని
అడగవయ్యా దొరగారినీ?”

“సిక్సు పది జవాబు లెందుకు తల్లీ? మాకు అక్కడ
రంగారాయణింగా శెంతో యిక్కడ మళల్లము 2) అంత”

“అయిళే, యుద్ధంలోకి వెడదాం పద”

“అది రాజాజ్ఞకి వ్యతిశేకం తల్లీ”

“ఇంకెందుకూ మరి ఫొగడడం? *

“నేను రాన్చవారి సేవకుల, దొరవారి ఆజ్ఞ యిలా
వున్నది, జవదాటడానికి నే నెంత.”

“అది దొరవారి ఆద అయిళలే, యిది దొరసానిగారి
క, వెళ్లి మోాదోొరగారి నిలా తీసుకురా”

“పని కాకుండా కళ్ళబడడానికి ఆజ్ఞ లేము త్ల”

“అంతే? ......ఎంత చెప్పినా అమాకే? మనం
పోయినా లోకం వుంటుంది. బొబ్బిలి వెలమలు, అమా
నుషచర్యలు నడిపిన రాజుని పొడిచెయ్య లేకపోయా రన్నీ
ఆపని చెయ్యడానికి స్రీలు సిద్ధపడగా అడ్డుకున్నారనీ=-”

ct 9

“వెంకయ్యా

1»

౧౨౮

వీమానం యెక్క బోతూనూ

“అమ్మా ! ”

“ఏ మంటావు? *

“ అలస్యం అయిసోతున్న దంటాను. దీనివల్ల యేమి
(ప్రయోజనం లే దంటాను”

“అంటాను... ... అనవూ మరీ? దొరకి తగిన జెట్టివి,
ఈ విషయంలో అయినా యింతే స్థిరంగా వుండగలిగినం
దుకు చాలా సంతోవీస్తున్నాను. నాయనా! ఆలస్యం
అయిఫోతున్న ది=.అయెపోయింది కాదూ? ఏమంశే
యేం చెబుతా వక్కడ? పగవాడి గుండెలు తియ్యవలసిన
కై జారు చేసుకున్న వెళ్ళాం మీదికి తిప్పారా అని అడి
గిందని చెప్పేం? “శత్రువుల చేజిక్కి మేము మానభంగం
పొందకుండా యిలా ముంకు జ్యాగత్త వహిస్తున్న కు,
యిస్థితి సంభవించకుండా నం చెట్టు సై నుంచి తాఖిదు
వచ్చినప్పణ్గుంచీ జ్యూగత్తపడిలే యెంత చాగుండిపోవు
నూ? ” అని అడిగిందని కూడా చెప్పేం? ”

6 93
శీత తి 8% 9౨

“పట్టుముళు గుప్పె డుండకు (పాణం, దానికోసం
కాదు సుమా యౌ రాద్దాంత నివాంతాలు: కన్ను మూసి
తెరిచే. టప్పటి కీ లోకం యెక్కడో యీజీవు జెక్కడో?
ఇదివర కిలాంటి తనువు లెన్నయినాయో? ఎన్ని అనుభ

౧౨

శ్రీపాద సుజ్రవ్మాణ్యకా స్రీ) చీన్నకథలు

వాలు .సంభవించాయో? ఇకముం చెన్ని కని'వెట్టుకున్నా
యో? కాని యంతకంశే“నికృష్ణత మరి వుండదు. ఇంత
కంకు దౌర్భాగ్యం మరితటస్థించదు.పగ వాడు కానిమాట
లాడడమూ, 'మొగవాడు కాని చేత చెయ్యడమూనూ,
శరీరం వుడికిపోతున్నదయ్యా! ఇంతకం కు చ్చితవధ మేలు
సుమా”

అతనికి చెయ్యి పెట్టి కడుపు కలి చేసినట్టయింది.

ళ్‌ అత్ర గ్రహళ్య మహాపాతకం అన్నారు పెద్దలు, "కాని
బొబ్బిలి రాణికి అదే సంభవించింది. పొడిచి పొడిచేసు
కుంకే యీతహతవా లేకపోవును. బొబ్బిలి కొట్టాలని
యెక్కడ సంకల్పం కలిగిందో ఆ రాజు గుండెలమోద
కసుకు,.-న వ్రైక్కపోటు పొడిస్తే తరవాత యేమయి
పోయినా యీ ఆరాబం లేకపోవునయ్యా”

“దప్పు జే మనుకుంకే యేమి లాభమూ? నిన్ను
మొతం. యెన్నంకే యేమి (ప్రయోజనమూ?? రంగా
రాయణింగా రంతటి వీరాధివీరుడి యిల్లాలిశే యిలాంటి
గతి తప్పనప్పు డిక యితర్గ మాట చెప్పే దేమి వున్నదీ?
బతి కుంకే బొబ్బిలిరాణికి భరణమే యిస్తాడు విజయ
శావ డు 2)

౧౨౬

విమానం యెక్క బోతూనూ

ఈ బ్రవూ a!”

“ఏమి నాయనా! నీ వీరవిహారానికి మల్లమ్మ అడ్డు
వచ్చిందా? ఇదిగో పంవేస్తున్నాను. ఇంతసేపు వాగాను,
వాగడం వొక్క.ళేు కనపడుతున్నది, కాని మరేమో లేకు,
నిజమే. పగలీరకుండా చచ్చిసోయాటప్పు డిక యెవరి
చేమంశకే యేమి వస్తుందీ? అక్కస్సు పట్టలేక యేమి
చేమిటో అన్నాను. తమించాలి సుమా అన్నయ్యా!
మల్లమ్మ మంచీ చెడ్డా చెప్పేదే కాని, చివరికి, ఆజ్ఞ జవ
దాకేది కాదని చెప్పీ, తప్పులు మరిచిపొమ్మన్నా నని
(ప్రార్థించినట్టుకూడా మో బావగారితో చెప్పాలి సుమా
అన్నయ్యా!”

Gd

»

“ శీమన్నా రాయణమూరీ ! సూర్యచంద్రుల్లారా! ఇదే
నా కడపటి పూజ, ఇదే నా కడపటి నమస్కారం, ఇటే
నాకడసారపు (ప్రార్థన. పాలబుగ్గల నాడయిన నాబిడ్డని
చల్లగా చూడండి. నా ఆయు వంతా అతనికి పొయ్యండి,
బొబ్బిలి రావ్రవారి రాజవంశం అతని వేరుగా నిలపండి,
అకాలమరణం పొందుతున్న యీ వెలమవీరుల శేన
శౌర్యం అంతా అతనికి దఖలుపరచండి, నాభర్తగారు
చెయ్యనలనిన పని అతనిచేత చేయించండి, అదే నాకు

౧౫౨౭

శ్రీపాద సు బ్రవ్మాణ్యశొ (స్రీ చిన్నకథలు

పదివేలు. అదే నాకు వరప్రసాదం. అప్పుడే నాయాతన
తీరుతుంది ,..... ...కై జారు పదునుగానే వుంది. లేకపో
యినా సాహసం వంకే తడివా తే చాలుకుం చెంత శనా,
శ్రీహరీ! శ్రీహరీ! శ్రీ. .వా 4. రొ ...ఈ లో

ఒక్కళు పోటూ, ఒక్కకు పాటూను.

వెంకయ్య కళ్ళు చిరతలు కమ్మాయి, చివరి కతి
కళ్ళకి అంతా శూన్యంగా కనపడింప. శతణంలో అశని
చేతులు రాణివాసం శూన్యం చేసేశాయి,

౧౯౨౬ షీ బవరి
(భారరినుంచి సవరణలతో)

౧౨౮